Danıştay 2. Daire E.2021/2489 K.2021/3723

Dava Konusu İstem

Dava; İstanbul İl Emniyet Müdürlüğünde komiser yardımcısı olarak görevli davacı tarafından, 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 6638 sayılı Kanun ile değişik 55. maddesi ve Emniyet Hizmetleri Sınıfı Personeli Rütbe Terfileri ve Değerlendirme Kurullarının Çalışma Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılan rütbe terfi işlemlerine ilişkin verilen ve İstanbul İl Emniyet Müdürlüğünün ... günlü, ... sayılı yazısı ile tebliğ edilen, Merkez Değerlendirme Kurulunun ... sayılı "terfi etmez" kararının iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı tüm haklarının terfi etmesi gereken tarihten geçerli olarak tarafına aynen iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince; dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle oluşan maddi kayıplarının -dava tarihinden (23.10.2015) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte- davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Daire Kararının Özeti : Davalı idarenin temyiz yoluna başvurması üzerine, Danıştay Beşinci Dairesince; temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı idare tarafından. 2015 yılı Merkez Değerlendirme Kurulunda komiser yardımcısı rütbesinden komiser rütbesine (546) personelin terfi durumunun görüşüldüğü ve yapılan değerlendirme sonucunda (246) personelin terfi ettirilmesine, (298) personelin terfi ettirilmemesine ve ayrıca (2) personel hakkında ise karar verilmesine ver olmadığına dair karar verildiği.

2015 yılında bir üst rütbeye terfi durumu değerlendirmeye alınan komiser yardımcıları için hazırlanan kıdem sıralamasında 524. sırada yer alan davacının, (A) grubu polis amiri olarak komiser rütbesine terfi durumunun Merkez Değerlendirme Kurulunda görüşüldüğü ve ilgili mevzuat hükümleri doğrultusunda yapılan değerlendirme sonucunda hakkında “terfi etmez” kararının verildiği ileri sürülerek, Danıştay Beşinci Dairesi kararının düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kısmen reddi ve kısmen kabulü ile Mahkeme kararının kısmen düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

I- Kararın iptale ve dava konusu işlem nedeniyle oluşan maddi kayıplarının davacıya ödenmesine ilişkin kısmının onanması yönünden:

Danıştay dava daireleri ile idari veya vergi dava daireleri kurulları tarafından verilen kararların düzeltme yolu ile yeniden incelenebilmelerini gerektiren nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1. fıkrasında gösterilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, anılan daire ve kurulların kararın düzeltilmesi isteminde ileri sürülen nedenlerle bağlı oldukları belirtilmiş bulunmaktadır.

Dilekçede ileri sürülen düzeltme nedenlerinin anılan maddede sayılan nedenlere uymadığı anlaşılmıştır.

II- Kararın dava konusu işlem nedeniyle ödenmeyen parasal haklara faiz uygulanmasına ilişkin kısmının onanması yönünden:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesinin 26/02/2018 günlü, E:2016/29669, K:2018/10610 sayılı kararının parasal haklara faiz uygulanmasına ilişkin kısmın onanması yönünden kaldırılarak uyuşmazlık bu kısım yönünden yeniden incelendi:

2577 sayılı İdari Yargılama Usûlü Kanunu’nun 16 ncı maddesinin 4 üncü bendinde, “Taraflar, sürenin geçmesinden sonra verecekleri savunmalara veya ikinci dilekçelere dayanarak hak iddia edemezler.” hükmü bulunmakta olup, talep dışında veya talepten fazlaya karar verilemeyeceği açıktır.

Diğer taraftan; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise, madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

Uyuşmazlık konusu olayda; davacı tarafından, Merkez Değerlendirme Kurulunun 2015/2 sayılı "terfi etmez" kararının iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı tüm haklarının terfi etmesi gereken tarihten geçerli olarak tarafına aynen iadesine karar verilmesi istemiyle işbu davanın açıldığı, davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı mali haklarına ilişkin olarak faiz ödenmesine dair ayrıca ve açıkça herhangi bir talebinin bulunmadığı görülmekte olup; davacının talebi dışında dava konusu işlem nedeniyle yoksun kalınan mali haklarının ödenmesinde faize hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, işbu temyiz istemine konu kararın hüküm fıkrasındaki, "... -dava tarihinden (23.10.2015) itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte- ..." ibaresi çıkartılmak suretiyle, kararın bu yönden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz incelenmesinde incelemeye tabi karardaki gerekçenin değiştirilmesi veya maddi hata ve yanlışlıkların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması mümkün olmakla birlikte, hükmün sonucunu, kapsamını değiştirecek şekilde düzeltme yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Dava dosyasının incelenmesinden, davacı tarafından, Merkez Değerlendirme Kurulunun 2015/2 sayılı "terfi etmez" kararının iptali ile bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı tüm haklarının terfi etmesi gereken tarihten geçerli olarak tarafına aynen iadesine karar verilmesi istemiyle işbu davanın açıldığı, davacının dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı mali haklarına ilişkin olarak faiz ödenmesine dair ayrıca ve açıkça herhangi bir talebinin bulunmadığı görülmekte olup; davacının talebi dışında dava konusu işlem nedeniyle yoksun kalınan mali haklarının ödenmesinde faize hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Bu husus, yukarıda belirtildiği üzere 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp; kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil etmektedir.

Bu sebeple, karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile, İdare Mahkemesi kararının bu kısmının, Mahkemece yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla, aksi yönde oluşan düzeltilerek onama kararına katılmıyoruz.