Danıştay 2. Daire E.2021/2527 K.2023/6079

Dava Konusu İstem

Şırnak İl Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacı, Mersin İl Emniyet Müdürlüğünde görev yapmakta iken "çevresinde iffetsizlikle tanınan erkeklerle karı koca gibi yaşamak ya da ilişki kurmak" suçunu işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8. maddesinin 16. fıkrası uyarınca "meslekten çıkarma" cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali ile yoksun kalınan maaş, ek ödenekler ve diğer hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:... K:... sayılı kararla dava konusu işlemin iptaline, yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine hükmedilmiş; anılan karar Danıştay Beşinci Dairesinin 03/04/2017 günlü, E:2016/57065 K:2017/9884 sayılı kararıyla görüşme tutanağındaki ıslak ve elektronik imza eksikliği gerekçesiyle bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin usule ilişkin bozma kararına uyarak verdiği temyize konu kararıyla; davacı hakkında yapılan soruşturma neticesinde tanzim olunan soruşturma raporu, eki bilgi ve belgeler ile dava dosyasında yer alan diğer tüm bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden,

7068 sayılı Genel Kolluk Disiplin Hükümleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin Kabul Edilmesine Dair Kanun'un 8. maddesinin 6. fıkrasının (ş) bendi ile davaya konu eylemin gerçekleştiği tarihte mevcut olan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8. maddesinin 16. fıkrasında yer alan düzenlemeden daha geniş bir düzenlemenin getirildiği ve bunun Tüzük hükmündeki düzenlemeyi de kapsaması karşılığında ek unsurlar içerdiği dikkate alındığında, davacının eylemine uyan disiplin cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı;

diğer taraftan, disiplin cezası gerektiren bir eylemin ceza verme zamanaşımına uğrayıp uğramadığının tespiti amacıyla yapılacak değerlendirmenin, söz konusu eyleme ilişkin ispat vasıtaları ile delil tarihleri üzerinden değil, bir bütün olarak disiplin cezasını gerektiren eylem bakımından yapılması gerektiği; buna göre, davacı ile C.D.'nin son olarak 28/09/2012 tarihinde aynı otel odasında birlikte kaldıkları tespitine yer verilmiş ise de, davacı ile C.D. arasındaki son telefon görüşmesi kaydının 30/08/2013 tarihi olduğu;

dava konusu disiplin cezasına ilişkin zamanaşımı incelemesinde bu tarihin esas alınması suretiyle tesis edilen dava konusu işlemde zamanaşımına ilişkin hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, ilk mahkeme kararının iptal yönünde olduğu, Danıştay Beşinci Dairesinin imza eksikliğine dair bozma kararı üzerine davanın reddine kararı verilemeyeceği, bozma kararı üzerine yeniden duruşma yapılarak karar verilmesi gerektiği, 7068 sayılı Kanun'da yer verilen yeni hükümdeki şartların cezaya konu olayda gerçekleşmediği, kendisine ait video, konuşma veya fotoğraf tespit edilemediği, bu haliyle suçun sübuta ermesinin varsayımlara dayalı olamayacağı, ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı, bu konuda açılmış davalarda verilmiş iptal kararları olduğu, aynı soruşturma kapsamında yer alan N.B. hakkında 24 ay uzun süreli durdurma cezası verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince tarafından; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.