Danıştay 2. Daire E.2021/276 K.2022/7

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay Onuncu Dairesi'nin 18/06/2014 gün ve E:2014/670, K:2014/4112 sayılı bozma kararına uyularak verilen. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

5607 sayılı Kanunun 3/9. maddesinin 28/03/2013 gün ve 6455 sayılı Kanunun 54. maddesi uyarınca değiştirildiği, 17. maddesinin ise yürürlükten kaldırıldığı, idari yaptırım kararı verme yetkisinin 4458 sayılı Kanunun 232/3. maddesi uyarınca Gümrük İdaresinin amirleri veya yardımcılarında olduğu, aynı Kanunun 242. maddesi uyarınca da itirazın düzenlendiği, öncelikle itirazın üst makama yapılması gerektiği, red edilmesi durumunda ise bu karara karşı idari yargıda dava açma yolunun düzenlendiği,

5607 sayılı Yasada yukarıda belirtilen şekilde bir değişiklik yapılmış olmakla birlikte uyuşmazlık konusu olayda Gümrük Yasası uyarınca gümrük idaresince verilmiş bir idari para cezası kararı bulunmadığı, idari para cezasının 5607 sayılı Kanunun 3. maddesinin 9. bendi uyarınca tesis edildiği, dolayısıyla bu aşamada Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen idari para cezası kararına karşı açılan davaya görevsizlik kararı veren ...

Sulh Ceza Mahkemesince bir hüküm kurulması, ancak gümrük idaresince verilecek bir idari para cezasında idari yargının görevli olması nedeniyle uyuşmazlığın görüm ve çözümünde mevcut haliyle adli yargının görevli olduğu sonuç ve kanaatine varılmakla işin esasını inceleme olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; 6455 sayılı Kanunla gümrük idari para cezalarını ve buna ilişkin eylemleri yeniden tanımladığı ve 5607 sayılı Kanunun 3/9. maddesinin değiştirildiği, 4458 sayılı Kanunun 242/4. maddesi gereğince itirazlara idari yargı mercii tarafından bakılacağının düzenlendiği, bu nedenle gümrük idari para cezalarına bakma görevinin idari yargıya ait olduğu, davada idari yargının görevli olması nedeniyle mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı idare tarafından; temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.