Danıştay 2. Daire E.2021/2776 K.2021/2285

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararıyla; komiser rütbesine 30/03/2004 tarihinde terfi eden ve 30/03/2010 tarihi itibarıyla bekleme süresini dolduran davacının, bu tarihten itibaren geçerli olmak üzere terfi ettirilmesi gerekirken 30/06/2010 tarihi itibarıyla terfi ettirilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali ile davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının dava açma tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Anılan karar Danıştay Onikinci Dairesinin 06/06/2012 günlü, E:2012/2671, K:2012/3953 sayılı kararıyla; başkomiser rütbesine terfi tarihi, 2010 yılı Merkez Değerlendirme Kurulu tarafından 30/06/2010 olarak belirlenen ve bu tarihe yönelik itirazının reddi üzerine dava açmayan davacının, bu tarih esas alınarak kıdem listesindeki yerinin belirlenmesi 3201 sayılı Yasanın 55. maddesinin anılan hükmü gereği olduğundan, kıdem sırasının yeniden belirlenmesi için yaptığı başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuş ve kararın düzeltilmesi istemi de aynı Dairenin 28/02/2013 günlü, E:2012/11084,

K:2013/1259 sayılı kararıyla reddedilmiş ise de; ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararla, bozma kararına uyulmayarak ilk kararında ısrar edilmiştir.

Davalı idarenin temyiz istemi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen 16/03/2017 günlü, E:2014/272, K:2017/1247 sayılı kararla, Danıştay Onikinci Dairesince verilen kararda, başkomiser rütbesine terfi tarihi, 2010 yılı Merkez Değerlendirme Kurulu tarafından 30/06/2010 olarak belirlenen ve bu tarihe yönelik itirazının reddi üzerine dava açmayan davacının, bu tarih esas alınarak kıdem listesindeki yerinin belirlenmesinin hukuka uygun olduğu, kıdem sırasının yeniden belirlenmesi için yaptığı başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmış ise de;

terfiye esas alınacak tarihin belirlenmesine ilişkin davacı tarafından yapılan başvurunun 2577 sayılı Kanunun 10. madde kapsamında yapılmış bir başvuru olduğunun kabulü gerektiği, bu durumda, 2011 yılı kıdem sıralamasında başkomiser rütbesine terfi tarihi 30/06/2010 olarak kabul edilmek suretiyle kıdem sıralamasındaki yerinin belirlenmesi üzerine,

davacı tarafından terfi tarihinin düzeltilmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan davada, uyuşmazlığın esasının incelenmesi yönündeki İdare Mahkemesinin ısrar kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının ısrara ilişkin kısmının onanmasına, Dairesince işin esasına yönelik temyiz incelemesi yapılmadığından, işin esası hakkında inceleme yapılarak karar verilmek üzere dosyanın Dairesine gönderilmesine karar verilmiş, davalı idarenin kararın düzeltilmesi istemi ise Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 01/04/2019 günlü, E:2017/3167, K:2019/1468 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; 3201 sayılı Emniyet Teşkilatı Kanunu'nun 55. maddesinde kanuni zorunluluk olmadıkça rütbe terfilerinin topluca ve Haziran ayında yapılacağının kural altına alındığı, davacının terfi dönemi olan Haziran ayında terfi ettirildiğinin görüldüğü, uygulamada eşitliği sağlamak amacıyla davacının başkomiser rütbesine bütün polis amirleriyle birlikte 30/06/2010 tarihinde terfi ettirildiği, 2011 yılı Kıdem Sıralama Tablosunda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararı uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.