Danıştay 2. Daire E.2021/2993 K.2023/6078

Dava Konusu İstem

Antalya İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacı, "genelev ya da tek başına fuhuş yapılan yerlerde, bar, pavyon, gazino vb. yerlerde çalışan kadınlarla ya da çevresinde iffetsizlikle tanınan kadın ya da erkeklerle karı-koca gibi yaşamak ya da ilişki kurmak" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/16. maddesi ile aynı Tüzük'ün 15. maddesi uyarınca 24 ay uzun süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle dava açmıştır.

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş; anılan karar Danıştay Beşinci Dairesinin 18/12/2018 günlü, E:2016/41034, K:18483 sayılı kararı ile bozulmuştur

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesince, bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; davacı hakkında yapılan soruşturma, soruşturma sonucu hazırlanan rapor ve dava dosyasındaki bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi sonucu, alınan ifadelerin birbirini doğruladığı, HTS kayıtlarının incelenmesinden ise davacının 01/04/2013-19/08/2013 tarihleri arasında 1 kere arandığının, 17 kere mesaj attığının, 57 kere mesaj aldığının belirlendiği dikkate alındığında isnat edilen fiilin somut olarak ortaya konulduğu;

davacının yaptığı görev ve bu görevin niteliği dikkate alındığında, özel yaşamında takındığı bu hal ve davranışların kabul edilemez tarzda olduğundan 24 ay uzun süreli durdurma cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı;

diğer yandan, her ne kadar davacı tarafından, ceza zamanaşımının dolduğu belirtilmiş ise de, olayda, C.D. isimli şahısla otelde aynı odada birlikte kaldığı 2009 yılından sonra bir araya gelerek görüşmese de, 19/08/2013 tarihi itibarıyla mesajlaşma ve telefonlaşma şeklinde ilişkisini sürdürdüğü anlaşılmakta olup, otelde aynı odada birlikte kalmaları ile telefonla ve internet üzerinden iletişim kurması fiilleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının süregelen bu fiilleri nedeniyle 2 yıllık ceza verme zamanaşımı süresinin geçtiğinden bahsedilmesine imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, 7068 sayılı Kanun'da erkeklerle karı koca gibi yaşamak düzenlemesine yer verilmediği, düzenlemenin tamamında karşı cins (kadın) olarak ele alındığı ve bu kişiyle evlenmek, yanında bulundurmak veya nikahsız olarak devamlı surette yaşamak konusunda ısrarlı davranması durumunda fiilin sübut bulacağı, yeni düzenlemede erkekle ilişkiye dair bir hükmün bulunmadığı, üst kısmı çekilen resimlerin kendisine ait olduğunu söylemesine rağmen, yüzün görünmediği ve cinsel ilişkinin bulunduğu resim ile sadece cinsel organın bulunduğu resmin kendisine ait olmadığı,

bu hususun araştırılması için Adli Tıp Kurumuna başvurulması gerektiği halde bunun yapılmadığı, bu haliyle eksik inceleme yapıldığı, emsal nitelikteki M.Y davası sonucunda personele son aşamada altı ay kısa süreli durdurma cezası verildiği, kendisi hakkında da aynı maddeden işlem yapılması gerekirken hatalı madde tatbiki yoluna gidildiği, aleniyet kazanmayan bu durumun özel hayat kapsamında yer aldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince tarafından; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra davacının gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.