Danıştay 2. Daire E.2021/3225 K.2022/4535

Dava Konusu İstem

İstanbul Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacının, "yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla veya kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullanmak" suçunu işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7. maddesi uyarınca meslekten çıkarma cezası ile tecziyesine ilişkin ... Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Davacı tarafından, İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapmakta iken, hakkında yürütülen soruşturma neticesinde, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü’nün 8/7. ve 8/14. maddeleri uyarınca iki ayrı meslekten çıkarma cezasıyla tecziyesine ilişkin ... günlü, ... sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulu işleminin iptali istemiyle açılan davada ...

İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, Danıştay Beşinci Dairesinin 31/10/2017 günlü, E:2016/18304, K:2017/21838 sayılı kararıyla.

İdare Mahkemesince söz konusu meslekten çıkarma cezalarının her biri için 2577 sayılı Kanun’un 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca ayrı ayrı dava açılmak üzere aynı Kanun’un 15/1-d maddesi uyarınca dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek karar verilmesinde hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle bozulması üzerine, ...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla, bozma kararına uyularak dava dilekçesinin reddine hükmedilmiş; dava, yasal süresi içerisinde iki ayrı dava olarak yeniden açılmıştır.

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; sahte evraklarla yasa dışı faaliyette bulunulduğu iddia edilen ... Ltd. Şti.'nde Polis Memurları A. E., S. K., E. E., A. A. ile davacı tarafından arama yapıldığı ve delil olabileceği düşünülen materyallerin Emniyet Müdürlüğüne getirildiği. Polis Memurları A.

E. ve davacının, aramada Şirketin yasa dışı faaliyetlerine ilişkin deliller bulunduğunu ve işlem yapmaları halinde zor durumda kalacaklarını söyleyerek, işlem yapmamaları karşılığında Şirket ortaklarından 90.000.-TL talep ettikleri ve 30.000.-TL karşılığında anlaştıkları. Şirket ortaklarından S. A.'nın banka hesabından, davacının tanıdığı olan M.

Ö.'nün iki ayrı banka hesabına anlaşılan tutarın havale edildiği ve bu olaydan dolayı davacıya hapis cezası verildiği; dolayısıyla Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/7. maddesi uyarınca "Yetkisini veya nüfuzunu kendisine veya başkalarına çıkar sağlamak amacıyla veya kin veya dostluk nedeniyle kötüye kullandığı" fiilinin sübuta erdiği görüldüğünden davacının meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla, davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından.

Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 8/6. maddesinde düzenlenen "rüşvet" fiiline dayalı olarak hakkında disiplin soruşturması başlatıldığı ve savunmasının alındığı; aynı madde gereğince meslekten çıkarılması İstanbul İl Disiplin Kurulunca uygun görülerek dosyanın, Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kuruluna sevk edildiği; ancak, disiplin soruşturmasına konu edilmeyen anılan Tüzük'ün 8/7. maddesine dayanılarak, savunması alınmadan dava konusu işlemin tesis edildiği; halbuki isnat edilen fiilin farklı bir madde kapsamına girdiğinin anlaşılması nedeniyle soruşturma prosedürünün yeniden başlatılması gerektiği;

ceza yargılaması sonucu, rüşvetin vuku bulmadığına karar verilmiş olmasına karşın verilen meslekten çıkarma cezasının hukuka aykırı olduğu. Şirket ortağı B. Ö.'nün, çalındığı iddia edilen bir miktar Şirket parasının bulunması halinde ödül vereceğini ısrarla söylediği, konuyla ilgili olarak gerekenlerin yapılacağını beyan etmesine karşın B.

Ö.'nün ısrarı üzerine banka hesaplarına havale edilen tutarı borç olarak kabul ettiği ileri sürülerek, davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararı hakkındaki istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı idare tarafından cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada. 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca ilk mahkeme kararı olan ...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararının, 20/07/2016 tarihinden önce verilmiş ve kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan kanun yollarına ilişkin hükümlere tabi bir karar olması nedeniyle, temyiz incelemesi neticesinde bozulması ve ilk derece mahkemesince bozma kararına uyularak dava dilekçesinin reddine karar verilmesi üzerine, yenilenen dilekçe ile açılan davada yapılan yargılama sonucunda verilen ...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararının da ilk kararın verildiği tarihte yürürlükte olan kanun yollarına ilişkin hükümlere ve dolayısıyla doğrudan temyize tabi olduğu açık olduğundan, ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararı kaldırılarak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, davacının duruşma istemi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.