Danıştay 2. Daire E.2021/3415 K.2022/1039

. İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; dava dosyasında bulunan soruşturma raporu ve söz konusu rapora ekli dava konusu işleme esas olayların tanık ifade tutanakları ve diğer bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden; davacı eylemlerinin sübuta erdiğinin anlaşılmış olduğu,

davacının Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün "iftira" ibaresine uyan eylemi ile memurluk sıfatı ile bağdaşmayacak nitelik ve derecede yüz kızartıcı ve utanç verici hareketleri nedeniyle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma ve Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 8/6 ncı maddesi uyarınca da meslekten çıkarma cezalarıyla tecziye edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay Onikinci Dairesinin 21/03/2014 günlü, E:2013/8324, K:2014/1882 sayılı kararıyla; dava konusu işlemin davacının meslekten çıkarma cezasına ililşkin kısmına yönelik olarak,

davacı hakkındaki disiplin soruşturmasının silahını cami tuvaletinde kaybettiğine dair gerçeğe aykırı beyanı ile eşcinsel ilişkiye girdiği suçlamasıyla yapılmasına ve savunma hakkının da bu suçlamalar yönünden kullandırılmasına karşılık, soruşturma konusu edilmeyen "iftira" suçlaması yönünden disiplin cezası verilmesi yanında, bu cezayı verme yetkisi il polis disiplin kuruluna ait olduğundan yetkisiz Bakanlık Yüksek Disiplin Kurulunca davacının meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasında hukuka uyarlık bulunmadığı; dava konusu işlemin davacının Devlet memurluğundan çıkarma cezasına ilişkin kısmına gelince;

davacının ikametgahında rızasıyla eşcinsel ilişkiye girmesinden ibaret olan fiilinin 657 sayılı Yasa'nın 124/2. maddesi uyarınca memur disiplin hukukunu ilgilendiren bir yönünün bulunmadığı ve disiplin suçu oluşturmadığı, ayrıca söz konusu fiilin bir disiplin suçu olarak değerlendirilerek davacının 657 sayılı Yasa'nın 125/E-g maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasının Anayasa'nın 20/1. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 8. maddesi uyarınca "özel hayata ve aile hayatına saygı hakkının" ihlali sonucunu doğuracağı gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

… İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla, Danıştay Onikinci Dairesinin yukarıda belirtilen kararına uyularak dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

Mahkeme kararının davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 07/03/2019 günlü, E:2016/9798, K:2019/1792 sayılı kararıyla; dava konusu işlemin davacının meslekten çıkarma cezası ile tecziyesine ilişkin kısmı bakımından davalı idarenin temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının bu cezaya ilişkin karar kısmının onanmasına karar verilmiş; davacının Devlet memurluğundan çıkarma cezasıyla tecziyesine ilişkin işleme yönelik karar kısmının ise davacının disiplin cezasına vücut veren eylemlerinin kendisine verilen zati silahını kaybetmesine neden olduğu, gazetelere haber olarak yansıdığı, özel hayat sınırını aşıp kamusal alana taşmış olduğu ve toplumdaki polis imajına zarar verecek boyutlara ulaştığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bu defa … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla Danıştay Beşinci Dairesinin yukarıda anılan kararının bozmaya ilişkin kısmına uyularak, dava konusu işlemin Devlet memurluğundan çıkarılmaya ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, disiplin cezasına konu eylemlerin özel hayat sınırını aşmadığı ve kamusal alana taşmadığı, devlet memurluğuna alımda yüz kızartıcı suç kavramına yer verilmediği, memuriyete engel suç ve durumların tek tek belirtildiği, eylemlerinin kamusal alana taştığı ve özel hayatın korunması ilkesi kapsamından çıktığının kabul edilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararı uyarınca doğrudan Dairemiz esasına alınan dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.