Danıştay 2. Daire E.2021/3483 K.2023/801

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesince, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesinin 27/10/2015 günlü, E:2015/634, K:2015/6583 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; davacı hakkında iletişimin tespiti, dinlenmesi, kayda alınması, sinyal bilgilerinin takibi ve izlenmesi kararının uygulanması sonucunda N.B adlı kişiye ait ve kendisinin kullandığı cep telefonunun yapılan dinlenmesi esnasında davacı ile arasında geçen diyalogda karşı tarafın argo bir soru sormasına karşılık davacının konuşma içeriğinden anlaşıldığı üzere Başbakan kast edilmeden trafik ve dolayısıyla güvenliği sağlamaktaki zorluktan dolayı cevap verdiği,

bu fiilden dolayı adli yargıda dava açılmadığı ayrıca Ceza Muhakemesi Kanununa göre söz konusu eylemin dinleme kararı ile delil elde edilebilecek suçlar arasında yer almadığı, bu haliyle davacıya isnat edilen "hizmet içinde resmi sıfatın gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak" fiilinin sübuta ermediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu, kamu yararının sağlanması amacıyla tesis edildiği ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz istemin reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.