Danıştay 2. Daire E.2021/3677 K.2023/3365

Dava konusu istem:. Polis Meslek Yüksekokulu Müdürlüğünde emniyet amiri olarak görev yapan davacı, Tokat ili, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü emrinde görev yaptığı dönemde, banka müdürü tarafından hibe olunarak odasına taktırılan klimayı 2-3 ay sonra sattırdığından bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/B-1. maddesi uyarınca "16 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına,

ancak öğrenim durumu itibarıyla yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/5. maddesi gereğince brüt aylığının 1/2 oranında kesilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Merkez Disiplin Kurulunun … günlü, … sayılı kararının bu fiile ilişkin kısmının iptali ile bu işlem nedeniyle aylıklarından yapılan kesintilerin, kesinti tarihinden itibaren işleyecek en yüksek yasal faiziyle birlikte ödenmesine hükmedilmesi istemiyle dava açmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararla;.

Bankası İlçe Müdürü İ.K.'nin, 2010 yılının 8. ayında bir ticari işletmeden bir klima alarak davacının İlçe Emniyet Müdürlüğündeki odasına takdırdığını, takriben 2-3 ay sonra söktürerek geri aldığını beyan ettiği; buna karşılık dava dilekçesinde, banka müdürü ile davacının aralarındaki samimiyet ve arkadaşlık ilişkisi içerisinde söz konusu klimanın davacının odasına takıldığı ve tayini çıkacağı için geri verildiği iddia edilse de, hibe edilen klimanın 2-3 ay sonra söktürülerek geri alınmasının olağan bir durum olmadığı,

ayrıca resmi görev yerinde kullanılmak üzere bir banka müdürü tarafından hibe olunan klimanın resmi kayıtlara alınarak demirbaşa kaydedilmediği gibi, bu klima alınırken ve geri verilirken bir tutanak tutulmadığı veya herhangi bir belge düzenlenmediği, bu nedenle davacıya isnat olunan hizmet içinde resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunma fiilinin sübuta erdiği anlaşıldığından, anılan fiili nedeniyle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/B-1. maddesi uyarınca "16 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına,

ancak öğrenim durumu itibarıyla yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/5. maddesi gereğince brüt aylığının 1/2 oranında kesilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ; öte yandan, dava dilekçesinde, disiplin cezası verme yetkisi yönünden zamanaşımı süresinin dolduğu, davacının geçmiş hizmetlerinin olumlu olduğu halde alt ceza verilmediği ileri sürülmekte ise de, dava konusu fiilin işlendiği tarihten itibaren 657 sayılı Kanun'un 127. maddesinde öngörülen 2 yıllık zamanaşımı süresi içinde dava konusu disiplin cezasının verildiği,

ayrıca idarenin alt ceza uygulaması hususundaki takdir yetkisini, disiplin cezasına konu fiillerin niteliği, kapsamı ve çokluğu nedeniyle, alt ceza verilmemesi yönünde kullandığı, bu nedenle anılan iddialara itibar edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire Kararının Özeti : Davacının temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Beşinci Dairesinin karar düzeltme istemine konu kararıyla; davacının temyiz istemi kabulüyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Karar düzeltme isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin reddine karar verilmesi gerektiği gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince tarafından; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulmasına dair Danıştay Beşinci Dairesinin 25/02/2019 günlü, E:2016/17629, K:2019/1501 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.