Danıştay 2. Daire E.2021/3815 K.2022/5108

… İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş; anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 22/03/2018 günlü, E:2016/15247, K:2018/12551 sayılı kararıyla bozulmuş; davalı idarenin karar düzeltme yoluna başvurması üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 15/05/2019 günlü, E:2018/5116, K:2019/3817 sayılı kararıyla karar düzeltme istemi reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; davacının işlediği "görevde uyumak" fiiline karşılık işlem tarihinde yürürlükte bulunan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/D-1. maddesinde "24 ay uzun süreli durdurma" cezası öngörülmekteyken, 7068 sayılı Kanun'un 8/5-(b)-3.maddesinde anılan disiplin suçunun karşılığının 16 ay uzun süreli durdurma cezası olarak belirlendiği dikkate alındığında;

davacının fiiline uygulanacak disiplin cezasına ilişkin lehe hüküm içeren 7068 sayılı Kanun'un uygulanması gerektiğinden, davacının Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/D-1. maddesi ile aynı Tüzük'ün 15. maddesi uyarınca bir alt ceza tatbiki suretiyle "on ay kısa süreli durdurma" cezası ile tecziye edilmesine ilişkin Mardin İl Polis Disiplin Kurulu'nun … günlü, … sayılı işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.