Danıştay 2. Daire E.2021/3820 K.2021/5315

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

… İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 3572 sayılı Kanunun 2. maddesinde istisnai olarak sayılan işyerleri arasında yer almayan davacıya ait işyerinin, ikinci sınıf gayri sıhhi müessese niteliğinde olduğu anlaşılmakta olup, depo olarak işletilen işyeri için ilgili mevzuat uyarınca yetkili makamlardan işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınması gerektiğinden, ruhsat almadan faaliyet gösteren davacıya ait işyerinin, işyeri açma ve çalışma ruhsatı alıncaya kadar kapatılmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; davalı belediye tarafından işyerinin mühürlenmesinden önce tahliye için 7 günlük süre verilmişse de söz konusu işyerinin, şirketin konteyner depo alanı olup yurt dışından gelen ve yurt dışına gidecek olan konteynerler depolandığından işyerinde bulunan binlerce konteynerin 7 gün içinde tahliyesinin mümkün olmadığı; dava konusu karar ile “konteyner depolama” faaliyeti ile iştigal eden şirket konteynerleri depodan çıkaramaz hale geldiği ve ticaretine ara vermek durumunda kaldığı; neticede, onlarca yabancı müşteri ile çalışan şirketin durumu da dikkate alınmaksızın ve ruhsat almak üzere münasip bir mehil verilmeksizin uygulanan dava konusu işlemin haksız ve usulsüz olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.