Danıştay 2. Daire E.2021/3884 K.2022/6261

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının başvurusunun sadece İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından genel emniyet ve asayiş açısından uygun görülmediği yolundaki görüş yazısına atıfta bulunarak, başvuru konusunda başka herhangi bir inceleme yapılmadan ve geçerli bir nedene dayanılmaksızın reddedildiği, içkili yer bölgesi içinde bulunan işyerine ilişkin ruhsat başvurusunun reddine esas alınan kolluk kuvveti görüşündeki hususların idarenin temel görevlerinden olan asayiş ve kamu güvenliğinin sağlanmasına engel teşkil etmeyeceği dikkate alındığında, genel asayiş ve emniyet yönünden sakınca bulunduğundan bahisle ruhsat başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işyerinin içkili yer olarak işletilmesinde 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca genel emniyet ve asayiş açısından herhangi bir sakınca bulunup bulunmadığı yolunda görüş istenilmesi üzerine, ruhsat talebinin genel emniyet ve asayiş açısından uygun görülmediğini bildirir … günlü, … sayılı Bornova Kaymakamlığı İlçe Emniyet Müdürlüğü yazısına istinaden başvurunun reddedildiği, mevzuat uyarınca emniyetten görüş alınmasının zorunlu olduğu,

işbu olumsuz görüşe rağmen ruhsat talebinin kabulünün kanuna aykırı bir durum ortaya çıkaracağı, aksi bir yorumda kanun koyucunun emniyetten görüş alınmasına ilişkin ilgili maddeleri yürürlüğe koymasının anlamının sorgulanması gerektiği, mahkemece yerindelik denetimi yapılamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.