Danıştay 2. Daire E.2021/3890 K.2022/5219

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; ilgili yönetmelik hükümleri incelendiğinde, karar tarihi itibariyle, büyükşehir belediyeleri ile nüfusu 100.000'i geçen yerleşim yerleri belediyelerinin sınırları içerisinde, ekmek fırınlarının açılması ve işletilmesinin özel bir şarta bağlandığı, TÜİK verilerine göre nüfusu 100.000'i geçtiği belirlenen Lüleburgaz Belediyesi sınırları içerisinde kurulacak ekmek fırını niteliğindeki işyerlerinin ayrık nizamda ve müstakil binalarda olması gerektiği, davacı tarafından işletilen işyerinin bulunduğu Kırklareli İli Lüleburgaz İlçesi.

Mahallesi … ada … parsel nolu taşınmazın bitişik nizamda ticaret alanında kaldığı, söz konusu taşınmazın İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 5/1-m maddesine göre ekmek fırını amacına tahsisli olan ayrık nizamda ve müstakil bir binada yer alma şartını taşımadığı, davacının ekmek fırını için ruhsat başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu işyerinin fırın olarak kullanılmak istenilen bölümünün üzerinde her hangi bir ev, işyeri vb. bulunmadığı, binalardan ayrı, müstakil bir yerde olduğu, yönetmelik hükmünün yanlış yorumlanması neticesinde verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.