Danıştay 2. Daire E.2021/3958 K.2022/6256

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; her ne kadar davacı tarafından gazete yayıncılığı yapmaları nedeniyle dava konusu işlemin basın özgürlüğüne aykırılık içerdiği iddia edilmişse de, dava konusu işyerinin faaliyeti gözönüne alındığında işyeri açma ve çalışma ruhsatı alması gereken işyerleri kapsamında yer aldığı, basın özgürlüğünün yasal koşulları yerine getirmek suretiyle yayıncılık yapılması gerekliliğini ortadan kaldırmayacağı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacının bu iddialarına itibar edilemeyeceği, işyeri açma ve çalışma ruhsatı alınmaksızın faaliyet gösterdiği ve tanınan süre içerisinde de ruhsat almadığı saptanan işyerinin müherlenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, … Gazetesi ve matbaa işinin bir arada yürütüldüğü, matbaanın kurulması sonrasında 2009 yılında belediye başkanı ile yaşanan ve davaya uzanan sıkıntılar dolayısıyla belediyeye yapılan müracaat üzerine 2010 yılında … Gazetesi ünvanlı işyerine işyeri açma ve çalışma ruhsatı verildiği, 2012 yılında işyerinin aynı mahallede farklı binaya taşındığı, işyeri ile ilgili olarak sadece bina numarası değişmesine rağmen işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi yönünde başvurularda bulunulmuşsa da, idarece kötü niyetli olarak başvurulara karşı herhangi bir işlem tesis edilmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.