Danıştay 2. Daire E.2021/3999 K.2022/3942

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dava konusu yapı hakkında düzenlenen yapı kullanma izin belgesinin 98 m² olduğu ve bu hususta 16/07/1984 tarihli yapı kullanma izin belgesi bulunduğu görülmekte ise de; yapı kullanma izin belgesinin Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde mevzuatın öngördüğü 250 m² büyüklük şartını sağlamadığı gibi yapı kullanma izin belgesinin de özel olarak ekmek fırını olarak işletilmek üzere düzenlenmediğinin anlaşıldığı;

bu durumda 6360 sayılı Yasa ile Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde kalan dava konusu yapının Büyükşehir Belediyeleri için öngörülen asgari m² büyüklük şartı ile özel yapı şeklini gerektiren (ekmek fırını) yapı kullanma izin belgesinin bulunmaması nedeniyle davacının başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; Büyükşehir Belediyelerinin bulunduğu yerde ekmek fırını açmak için 250 m²'lik bir alana ihtiyaç duyulurken ilçe belediye sınırları içerisinde 100 m²'lik işyerinin yeterli olduğu, kendisine ait yapının 198 m² olduğu, bu durumun Hayrabolu Noterliğinin … günlü, … yevmiye nosu ile onaylı davalı idare tarafından düzenlenen Yapı Kullanma Ruhsatı ile sabit olmasına rağmen, Mahkemece, hatalı değerlendirme ile taşınmazımın büyükşehir belediyesi sınırları içinde olduğuna ilişkin yerinde olmayan gerekçe ile 250 m2 olması gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesine ve Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.