Danıştay 2. Daire E.2021/4004 K.2023/94

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; idare hukukunun yerleşmiş ilkelerinden birinin usulde paralellik ilkesi olduğu, bu ilke ile bir işlemin tesisinde uygulanan usul ve esasların, aynı işlemin geri alınmasında veya kaldırılmasında da uygulanması gerektiğinin kabul edildiği, yöntemde koşutluk ilkesi de denilen bu kurala uyulmamasının iptali gerektiren biçimsel bir sakatlık olduğu, buna göre belediye başkanlığı makamınca tesis edilen işyeri açma ve çalışma ruhsatının iptaline ilişkin işlemin de usulde paralellik ilkesi gereği aynı makam tarafından tesis edilmesi gerekmekte olup bu konuda belediye encümenin bir yetkisi bulunmadığından dava konusu işlemde yetki yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacıya ait ruhsat dosyasında yapılan incelemede davacıya ait işyerinin yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığının anlaşıldığı, İmar Kanunun 30. maddesine göre “Yapı tamamen bittiği takdirde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımları tamamlandığı takdirde bu kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye, valilik bürolarından.

27. maddeye göre ruhsata tabi olmayan yapıların tamamen veya kısmen kullanılabilmesi için ise ilgili belediye ve valilikten izin alınmasının zorunlu olduğu, anılan maddeden de açıkça anlaşılacağı üzere işyeri olarak açılacak yerlerin can ve mal güvenliği yönünden öncelikle, yapı kullanma izninin bulunması gerektiği, her ne kadar davacı tarafa bu hükme aykırı olarak işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmişse de idarelerin hatalı işlemleri her zaman geri alabileceği, yasal şartlar sağlanmadan, sehven verilmiş olan işyeri açma ve çalışma ruhsatının bu durum fark edildiğinde iptal edilmesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.