Danıştay 2. Daire E.2021/4011 K.2023/805

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla. İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 4. maddesinin (g) fıkrasında umuma açık istirahat ve eğlence yerleri sayılırken elektronik oyun merkezleri ile internet salonlarının ayrı ayrı belirtildiği.

5. maddesinin (ı) fıkrasında okul, yurt, mabet, bina ve tesislere belli mesafede olması gereken umuma açık istirahat ve eğlence yerlerinin tek tek sayıldığı ve bunlar arasında elektronik oyun merkezi olmakla birlikte internet salonlarının sayılmadığı.

32. maddede öngörülen 100 metre mesafede bulunma koşulunun ise eğitim kurumlarına ilişkin olup mabetleri kapsamadığı görülmüş olup bu durumda elektronik oyun merkezi kapsamında bulunmayan internet salonuna işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için anılan yönetmeliğin 5. maddesinin (ı) fıkrasında belirtilen ve mabedin de yer aldığı okul yurt, bina ve tesislere belli bir mesafede olma koşulunun aranamayacak olması karşısında davalı idare tarafından internet salonunun elektronik oyun merkezi kapsamında değerlendirilmesi suretiyle,

davacının internet salonu işletmek üzere işyeri açma ve çalışma ruhsatı almak için göstermiş olduğu adresin 23,60 metre yakınında cami bulunduğundan bahisle işyeri açma ve çalışma ruhsat talebinin uygun görülmemesine dair işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının başvuru yaptığı adres hakkında yapılan tahkikat neticesinde, 2559 sayılı yasanın 7. maddesi uyarınca umuma açık istirahat ve eğlence yeri sayılan internet salonu olarak açılması düşünülen işyerinin 23,60 metre yakınında cami bulunduğu ve mesafenin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 32. maddesinde düzenlenen 100 metre şartını taşımadığı anlaşıldığından tesis edilen dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek mahkeme kararının bozulması istenilmiştir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.