Danıştay 2. Daire E.2021/4023 K.2022/6015

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; 3572 sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatına Dair Yönetmeliğin 13. maddesi uyarınca öncelikle bir denetim yapılarak noksanlıkların tespit edilmesi, ilgiliye bu noksanlıkları gidermesi için 15 günlük bir süre verilmesi, bu süre sonunda noksanlıkların giderilmediğinin görülmesi üzerine ruhsat iptali yoluna gidilmesi gerekirken, bu usul uygulanmaksızın neredeyse bir yıl öncesinde düzenlenen yapı tatil zabtı esas alınarak tesis edilen işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; belediye encümeninin 03/07/2013 günlü ve 127 sayılı kararında kaçak uygulamaların yasal hale getirilmesi için 3194 sayılı Yasanın 32. maddesi uyarınca davacıya 15 günlük sürenin verildiği aykırılığın giderilmediği, böylece İş Yeri Açma ve Çalışma Ruhsat yönetmeliğinin 13. maddesinde yer alan 15 günlük süre şartının bir şekilde yerine getirildiği, mahkeme gerekçesinde, her iki mevzuatın birbirinden farklı olduğu ve her iki mevzuatta yer alan sürelerin farklı amaçlar için getirildiği belirtilmekte isede mevzuatta da öngörülen sürenin amacı, mevzuata uygun olmayan uygulamaların ortadan kaldırılması amacına yönelik olduğundan hukuka aykırı mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Onuncu Dairesine; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.