Danıştay 2. Daire E.2021/4238 K.2022/132

İstemin konusu

Ankara ili, … ilçesi, … Kasabası, … … parsel sayılı taşınmazda bulunan akaryakıt istasyonunda kömür satışı ve kömür deposu faaliyeti için işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … gün, … sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davada; davanın reddi yolunda ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın onanmasına dair Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 22/03/2016 günlü, E:2015/6803, K:2016/1975 sayılı kararının; davacı tarafından 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davacı tarafından; mahkemenin keşif yapmadan karar verdiği, 14/11/2000 yılında petrol istasyonu olarak ruhsatının bulunduğu, bu ruhsatın içinde kömür satış faaliyeti de olduğu ve 2000 yılından beri bu faaliyetine devam ettiği, husumetten dolayı ticari faaliyetinin engellenmeye çalışıldığı ve ruhsat alma talebinin reddedildiği ileri sürülerek Daire kararının bozulması talep edilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Daire Başkanlığı tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen davada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Danıştay dava daireleri ile idari veya vergi dava daireleri kurulları tarafından verilen kararların düzeltme yolu ile yeniden incelenebilmelerini gerektiren nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1. fıkrasında gösterilmiş, aynı maddenin 2. fıkrasında ise, anılan daire ve kurulların kararın düzeltilmesi isteminde ileri sürülen nedenlerle bağlı oldukları belirtilmiş bulunmaktadır.

Dilekçede ileri sürülen düzeltme nedenlerinin anılan maddede sayılan nedenlere uymadığı anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu’nun 2. maddesinin 6. fıkrasında, ''Akaryakıt istasyonu; araçların madeni yağ, otogaz LPG, temizlik ve ihtiyari olarak bakım ile kullanıcıların tüplü LPG hariç diğer asgari ihtiyaçlarını karşılayacak imkanları sunan yerler'' olarak tanımlanmış olup, kömür satışı ve depolama faaliyetinin anılan asgari ihtiyaçlar kapsamında değerlendirilemeyeceği açıktır. Mahkemece, imar durumunun da incelenerek davacının kömür satış ve deposunun imar yolu üzerinde kaldığı hususuna da yer verilmiş ise de, söz konusu husus kararı kusurlandırıcı nitelikte görülmemiştir.