Danıştay 2. Daire E.2021/4385 K.2022/1367

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davanın reddi yolunda verilen kararının, Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesinin 28/04/2016 günlü, E:2015/7985 K:2016/3397 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle; davacıya ait işyerinde yapı ruhsatı eki onaylı projesine aykırı imalatlar yapıldığının ve yasal hale getirilmediğinin 18/05/2011 günlü yapı tespit tutanağı ile tespit edildiği ve yapının; imara aykırı haliyle yapı kullanma izin belgesinin bulunmadığı ve mevzuat uyarınca imarla ilgili düzenlemelere aykırı olmama koşulunu taşımadığı anlaşıldığından,

tanınan 60 günlük süre içinde yapı kullanma izin belgesi alınmak suretiyle anılan eksikliğinin giderilmediği takdirde işyerinin faaliyetinin durdurulacağına ilişkin tesis edilen işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Ceza Mahkemesi dosyası içerisinde yapının proje veya imar durumuna ilişkin bilgi veya belgeye rastlanılmamış olması tespitine yer verilmiş olmasının bozma kararının gereğini karşılamadığı; yapının mevcut durumunun herhangi bir kıyaslama yapılmaksızın salt belge bulunamaması nedeniyle projeye aykırılık olarak kabulüne olanak bulunmadığı ileri sürülerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve Vergi Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.