Danıştay 2. Daire E.2021/4538 K.2021/328

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

Danıştay Onuncu Dairesinin 19/01/2015 günlü, E:2011/6963, K:2015/40 sayılı bozma kararına uyularak verilen ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla. Mahkemelerinin 30/03/2017 günlü ara kararı ile, ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezasına karşı açılan davanın ve kesinleşme tarihinin ... (Kapatılan) ... Sulh Ceza Mahkemesi Hakimliğinden istendiği, kapatıldıktan sonra adı geçen mahkemenin işlerinin devraldığı ...

Sulh Ceza Hakimliğinin 08/06/2017 günlü cevabi yazı ekindeki ... (Kapatılan) ... Sulh Ceza Mahkemesi Hakimliğine ... değişik iş numarası ile kaydedilen davanın davacı tarafından 21/06/2010 tarihinde açıldığı, 10/02/2011 günlü karar ile davanın (itirazın) reddedildiği ve bu kararın 25/03/2011 tarihinde kesinleştiği; bu durumda, ...

Cumhuriyet Başsavcılığının ... günlü, E: ..., K: ... sayılı kararı ile Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu uyarınca verilen idari para cezasının kesinleşmesinden önce, hatta ... (Kapatılan) ... Sulh Ceza Mahkemesi Hakimliğine ... değişik iş numarası ile kaydedilen davada karar verilmeden önce 29/04/2010 tarihinde düzenlenen dava konusu ödeme emrinde 5326 sayılı Kanun uyarınca hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülerek Mahkeme kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.