Danıştay 2. Daire E.2021/5258 K.2022/3381

Dava Konusu İstem

Dava; Muğla İli, ... İlçesinde Perşembe ve Cuma günleri kurulan pazar yerinde, davacı adına tahsis edilen... Blok ... ve ... numaralı stantta, davacı yerine annesi ve kız kardeşinin bulunduğundan bahisle standın iptaline ilişkin Bodrum Belediye Başkanlığı Pazaryeri Komisyonunun ... günlü ve ... sayılı kararı ile anılan karara yapılan itiraz sonucunda alınan 29/07/2010 günlü kararın iptali yolunda verilen ... İdare Mahkemesinin ... günlü ve E:..., K:... sayılı kararının kesinleşmesi üzerine, Mahkemece iptal edilen söz konusu işlemden kaynaklanan 20.000,00-TL gelir kaybı ile iki adet standın iade edilmemesinden dolayı 10.000,00-TL tazminat olmak üzere toplam 30.000,00-TL maddî zararın yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... tarih, E:..., K:... sayılı kararıyla; "dava konusu zararların kaynağı konumundaki idarî işlemin iptaline dair adı geçen Mahkeme kararının onanması yolundaki (karar düzeltme yoluna başvurulmayan) Danıştay kararının davacıya 23/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihten itibaren altmış günlük dava açma süresi geçirildikten sonra idareye 11'inci madde kapsamında 07/06/2018 tarihinde başvuru yapıldığı, bu başvurunun zımnen reddi üzerine 02/10/2018 tarihinde açılan davada süre aşımı bulunduğu" gerekçesiyle, davanın süre aşımı nedeniyle reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti :... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek istinaf başvurusunun kesin olarak reddine karar verilmiştir. Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine ise temyiz incelemesine konu ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:..., Temyiz No:... sayılı kararla, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca, kesin karara karşı yapılan temyiz istemi Danıştay'a temyiz yolu açık olmak üzere reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, tam yargı davalarının tümünün temyiz edilebilir olduğu, Bölge İdare Mahkemesi kararının usule aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onuncu Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinin 6. fıkrasında, Bölge İdare Mahkemelerinin 46. maddeye göre temyize açık olmayan kararlarının kesin olduğu ve "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde Danıştay Dava Dairelerinin nihai kararları ile Bölge İdare Mahkemelerinin bu maddede sayılan davalar hakkında verdikleri kararlara karşı Danıştayda temyiz isteminde bulunulabileceği kurala bağlanmıştır.

Öte yandan; 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrasında, temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması veya kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren merciin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili merciin bu kararlarına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği; 49. maddesinde ise, temyiz incelemesi sonunda Danıştay'ın kararı hukuka uygun bulursa onayacağı hüküm altına alınmıştır.

Bölge İdare Mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.