KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/584 E., 2021/4241 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2021
- Esas No
- 2021/584
- Karar No
- 2021/4241
- Temyiz eden (davalı)
- … Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- İstemin konusu
- … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
- Dava Konusu İstem
- Dava; murisinin ecrimisil borçları nedeniyle davacıya ait banka hesapları üzerine konulan e-haciz işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
- İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti
- ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; vefatından sonra muris adına tarh ve tahakkuk ettirilen borç nedeniyle davacının banka hesapları üzerine haciz işlemi uygulandığı, davacı adına usulüne uygun şekilde miras hissesi oranında düzenlenen ihbarname ile tarh ve tahakkuk işlemi yapılmadığı gibi ödeme emri de düzenlenmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
- Temyiz edenin iddiaları
- Davalı idare tarafından, ihbarnameye dava açılmayarak ecrimisil alacağı kesinleştiği ve tahsili için ödeme emri düzenlendiği, ihbarnamenin asıl borçluya tebliğ edildiği, ödeme emrine açılan davaların reddedildiği ileri sürülmektedir.
- Karşı tarafın cevabı
- Cevap verilmemiştir.
- Danıştay tetkik hakimi
- …
- Düşüncesi
- Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
Karar Metni
604 kelime·3 dk okuma·2 bölüm
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, daha sonra anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İLGİLİ MEVZUAT
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 7. maddesinde, "Borçlunun ölümü halinde, mirası reddetmemiş mirasçılar hakkında da bu kanun hükümleri tatbik edilir. Borçlunun ölümünden evvel başlamış olan muamelelere devam olunur. Terekenin bir mahkeme veya iflas dairesi tarafından tasfiyesini gerektiren haller bu hükmün dışındadır. Mirasın tutulan defter mucibince kabulü halinde, mirasçı, deftere kaydedilmemiş olsa dahi amme alacağından mirastan kendisine düşen miktar ile mesuldür. Defter tutma muamelesinin devamı müddetince satış yapılamaz." hükmü yer almıştır.
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Dava dosyasının incelenmesinden, davacının murisinin ecrimisil borçları nedeniyle hakkında ecrimisil ihbarnamesi düzenlendiği, murisin vefat etmesinden sonra yasal mirasçısı olduğundan bahisle davacıya ait banka hesapları üzerine haciz konulması üzerine açılan davada, mahkemece davacı adına usulüne uygun şekilde miras hissesi oranında düzenlenen ihbarname ile tarh ve tahakkuk işlemi yapılmadığı, davacı adına yeni bir ödeme emri düzenlenerek takip de yapılmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verdiği anlaşılmaktadır.
6183 sayılı Kanun'un yukarıda aktarılan 7. maddesinde, borçlunun vefatından önce başlamış olan işlemlere devam olunacağının belirtildiği, mirası reddetmemiş mirasçılar adına miras hisseleri oranında yeniden ihbarname ve ödeme emri düzenlenmesine yer verilmediği görülmektedir.
Bu durumda, murisin vefatından önce başlatılan amme alacağının tahsiline ilişkin işlemlere vefatından sonra devam edilebileceği açık olmakla birlikte, mirasçıların, ancak miras hissesi oranında bu borçlardan sorumlu tutulabileceği dikkate alındığında, davacının banka hesaplarına miras hissesi gözetilmeden yapılan haciz işleminde bu yönüyle hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar sonucu itibariyle usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmeyerek yukarıda belirtilen gerekçe ile onanmasına karar verilmiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/584, K. 2021/4241, 16 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama