Danıştay 2. Daire E.2021/5978 K.2021/515

2- …

VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

Danıştay Onuncu Dairesi'nin 26/06/2019 günlü, E:2019/6078, K:2019/5101 sayılı bozma kararına uyularak … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı, dava konusu işlemin kısmen iptali, kısmen reddine ilişkin kararının, davalı idare tarafından, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istenmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava Konusu İstem : … Cumhuriyet Başsavcılığı'nın … tarih, … Kabahat Defter No ve … Karar No'lu idari para cezasına istinaden, davalı idarece davacılar adına tanzim ve tebliğ olunan 24/05/2017 düzenleme tarih ve … ile … numaralı ödeme emirlerinin iptali istenmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ….

İdari Dava Dairesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla, 6455 sayılı Gümrük Kanunu İle Bazı Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3, maddesinin 9. fıkrasında yer alan "geçici ithalat, dahilde işleme ve gümrük kontrolü altında işleme rejimi çerçevesinde ülkeye getirilen eşyayı, gümrük işlemlerini gerçekleştirmeksizin serbest dolaşıma sokan kişiye, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı idari para cezası verilir." hükmünün bu Kanun kapsamından çıkarılarak 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesine işlenmiş olması nedeniyle,

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun nitelikli haller başlıklı 4. maddesinin 2. fıkrasında düzenlenen "Bu Kanunda tanımlanan suçların ve kabahatlerin, üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır." şeklindeki düzenlemenin artık Gümrük Kanunu'nda düzenlenen bir yaptırım hakkında uygulanmasının mümkün olmadığı, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan idari yaptırım kararında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/9. ve 4/2. maddesi uyarınca davacılara ayrı ayrı 901.230,00 TL idari para cezası verildiği,

lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki ceza hukukunun genel prensibi uyarınca faile ceza öngören bir kanunda sonradan yapılan bir değişiklikle, eski cezaya nazaran daha hafif bir ceza uygulanması öngörülmüşse, sonraki kanun uygulanarak faile daha hafif olan cezanın uygulanması gerektiği hususu ile tahsil aşamasında lehe yeni yasal düzenlemelerin bulunması durumunda bu durumun "borcum yoktur" kapsamında ödeme emri safhasında olan alacaklar için de dikkate alınması gerektiği hususu birlikte değerlendirildiğinde,

5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 9. fıkrası uyarınca her bir davacıya eşyanın gümrüklenmiş değerinin (300.410,08 TL) 2 katı olan 600.820,00 TL idari para cezasının tahsilinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak 4. maddenin 2. fıkrası uyarınca yapılan para cezasının yarı oranında arttırımı yönüyle lehe olan düzenlemenin uygulanması gerektiğinden ve 300.410,08 TL para cezasının tahsilinde hukuka uyarlık bulunmadığından bu kısım için davayı reddeden İdare Mahkemesi kararında hukuka uygunluk bulunmadığı,

davacıların istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ödeme emirlerinin 300.410,08 TL kısmının iptaline, 600.820,00 TL kısmı yönünden ise istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN TARAFIN İDDİALARI

Mahkeme kararının gerekçesinin hukuka aykırı olduğu, bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

SAVUNMANIN ÖZETİ

Davacılar tarafından, davalı idarenin temyiz talebinin usul ve yasaya aykırı olduğu, reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay İkinci Dairesi'nce, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin varlığına bağlıdır. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.