Danıştay 2. Daire E.2021/6289 K.2023/5204

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

… İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının söz konusu programların kullanılmasının bir gereği olarak çözümünü yaptığı bilgileri kaydettiği, kaldı ki hedef şahısların konuşmalarının şifreli olabileceği değerlendirilerek ''not'' kısmında açıklamasının yapıldığı dikkate alındığında, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı; öte yandan, hukuka aykırı olan bu işlem nedeniyle davacının mahrum kaldığı mali hakların dava açma tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte hesaplanarak davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal hakların hak edildikleri tarihlerden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte hesaplanarak davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının özel hayata ilişkin bilgileri not ederek üzerine atılı fiili işlediğinin açık olduğu, dava konusu işlemde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacıya, yapılan adli dinlemelerin not çözümlemelerinden birinde hedef şahsın özel hayatının gizliliğini ihlal eder ifadelere yer verdiğinden bahisle dava konusu edilen disiplin cezası verilmiştir. Davacıya isnat edilen ve karar başlangıç tarihi 14/09/2012, bitiş tarihi ise 14/12/2012 olan adli dinlemeye ilişkin notun davacı dışında üç personele daha isnat edildiği, bu notun davacı tarafından girildiğinin her türlü şüpheden uzak şekilde ortaya konulamadığı anlaşıldığından, iptal yönündeki Mahkeme kararının yukarıda anılan gerekçeyle onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.