Danıştay 2. Daire E.2021/6534 K.2023/6075

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesince verilen temyize konu kararla; davacının 29/5/2013 tarihinde İncesu Adliyesi'nde (eski) eşi R. A.'ya tahkir edici ve resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı sarsacak nitelikte görülen sözleri söylediği hususunun sabit olduğu ve buna göre, davacının sübuta eren fiiline uygun olarak ve mevzuat uyarınca tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, hakkında hakaret, darp ve cebirden açılmış davanın olmadığı, bu konuda savcılık tarafından kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, buna rağmen disiplin cezası verilmesinin suçta ve cezada kanunilik ilkesine aykırılık teşkil ettiği, Mahkemenin yerindelik denetimi yaptığı, savunma hakkının kısıtlandığı, emsal karalara aykırı karar verildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmüştür.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince tarafından.

Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen, Dairemiz tarafından ise 11/10/2016 günlü, E:2016/10321, K:2016/3780 sayılı kararı uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine gönderilmesine karar verilen, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada,

Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosyanın tekemmül ettiği anlaşıldığından, davacının yürütmenin durdurulması istemi hakkında bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.