Danıştay 2. Daire E.2021/660 K.2023/2307

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; dosyadaki bilgi ve belgelerle, bilirkişi raporunun birlikte değerlendirilmesinden, Muğla İli, Milas İlçesi,. Mahallesi,.

Mevkiinde bulunan Devletin Hüküm ve Tasarrufu Altındaki 2.287,00 m² + 12,00 m² = 2.299,00 m² yüzölçümlü taşınmazın yaz sezonunda (sezonluk) yüzer duba, şemsiye-şezlong (kumsal) alanı olarak kullanılmak suretiyle fuzulen işgali karşılığı 15/06/2008–30/09/2012 tarihleri arasındaki süre için, toplam 57.657,13-TL ecrimisil istenilmesi gerektiğinin bilirkişi raporunda tespit edilmesi karşısında, davacı adına 68.244,54-TL ecrimisil tahakkuk ettirilmesine ilişkin dava konusu işlemlerin, 57.657,13-TL 'lik kısmında hukuka aykırılık,

10.586,87-TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemlerin 10.586,87-TL'lik kısmın iptaline, 57.657,13-TL'lik kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu taşınmazda bir işgalin söz konusu olmadığı, alanın kamunun kullanımına açık olduğu, davaya konu alanın yanlış belirlendiği ve dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülerek, kararın davanın reddine yönelik kısmının bozulması istenilmektedir. Davalı idare tarafından; dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, kararın iptale yönelik kısmının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Taraflarca cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından Danıştay Onuncu Dairesine, Danıştay Onuncu Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.