KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/6836 E., 2024/921 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2024
- Esas No
- 2021/6836
- Karar No
- 2024/921
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Karşı taraf (davalı)
- … Valiliği
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
554 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; Kahramanmaraş ili Elbistan İlçe Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının, "hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak" fiilini işlediğinden bahisle, Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5 maddesi uyarınca 6 ay kısa süreli durdurma cezası ile tecziyesi gerekmekte ise de aynı Tüzüğün 15. maddesi uygulanmak suretiyle "4 günlük aylık kesimi" cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Kahramanmaraş Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun … günlü, … sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; soruşturma raporu ve disiplin soruşturması sırasında alınan ifadeler ile diğer bilgi ve belgelerin birlikte değerlendirilmesinden, davacının olay günü ailevi nedenlerden dolayı eşiyle tartıştıkları, yine birbirlerine fiziki müdahalede bulunarak darp ettikleri hususunun doktor raporları ile sabit olduğunun anlaşıldığı,
ayrıca davacı her ne kadar özel hayat kapsamında yaşanan olaylar olduğunu iddia etmişse de, konunun polis merkezine intikal etmesi birçok meslektaşın veya vatandaşın komşuların söz konusu duruma şahit olması veya haberdar olması gözönüne alındığında, davacı eylemlerinin “hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak”niteliğinde değerlendirilmesinin yerinde olduğu anlaşıldığından, davacının sübut bulan eylemleri nedeniyle hakkında tesis edilen disiplin cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, eşi ile karşılıklı tartışma yaşandığı, aralarında devam eden boşanma davasında kullanılmak amacıyla kendisinin emniyet müdürlüğüne şikayet edildiği, ancak eşinde herhangi bir darp izine rastlanmadığı, olayın evin içinde gerçekleştiği, her aile içinde tartışma olabileceği ve bu sebeple disiplin cezası verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Öte yandan, UYAP kayıtlarının incelenmesinden, dava konusu işleme esas fiil nedeniyle yapılan yargılama neticesinde, ... Sulh Ceza Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla davacının eşe karşı kasten yaralama suçundan 3,000,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu cezanın da itiraz edilmeden kesinleştiği görülmüştür.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/6836, K. 2024/921, 15 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama