Danıştay 2. Daire E.2021/6928 K.2024/1861

Dava Konusu İstem

Dava; Van İl Emniyet Müdürlüğü, Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacı tarafından, "hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışta bulunmak'' fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5 maddesi uyarınca ''6 ay kısa süreli durdurma cezası'' ile tecziyesine ilişkin Van Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; soruşturma raporu ve tanık ifadelerinin birlikte değerlendirilmesinden, davacının araba kiralama şirketinden kiralanan ve Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü hizmetlerinde kullanılan aracın GPS bilgilerini kiralama şirketinden istediği anlaşılmış olup, bu fiiliyle davacının hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunduğu sonucuna varılarak sübuta eren fiilinden dolayı Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü’nün 6/B-5 maddesi uyarınca verilen disiplin cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, GPS bilgilerinin kendisi tarafından istenilmediği, diğer polis memuru E.Ç. tarafından istenildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.