KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/7070 E., 2024/1934 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 26 Mart 2024
- Esas No
- 2021/7070
- Karar No
- 2024/1934
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Bakanlığı
- Vekili
- 1. Hukuk Müşaviri Yrd. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
541 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; 3. sınıf emniyet müdürü olan davacının, ... Dairesi Başkanlığı ... olarak görev yaptığı dönemde, "denetim görevini yerine getirmemek" fiili nedeniyle, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 6/A-3. maddesi uyarınca "4 ay kısa süreli durdurma" cezasıyla tecziyesi gerekmekte ise de, öğrenim durumu itibariyle yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/5. maddesi uyarınca brüt aylığından 1/4 oranında kesinti yapılmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının, ...
Şube Müdürlüğü'nde ... olarak görev yaptığı dönem içerisinde 01/01/2011 tarihinden sonraki süreçte, 18/07/2012 tarihinden şube müdürlüğünden ayrılış tarihi olan 01/07/2013 tarihine kadar kullanıcı işlem bilgilerine ait denetimi yapmadığı, dolayısıyla davacının yapılan soruşturma sonucu sübuta eren "denetim görevini yerine getirmemek" fiili nedeniyle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,
öte yandan, davacı vekili tarafından, davacıya isnat edilen fiilin gerektirdiği 4 ay kısa süreli durdurma cezasının 657 sayılı Kanun'un 125/d maddesi kapsamında değerlendirilerek karar verilmesinin hatalı olduğu ileri sürülmüş ise de, Tüzüğün ilgili hükmünde kısa süreli durdurmanın; memurun, bulunduğu kademede ilerlemesinin 4, 6 ya da 10 ay için durdurulması olduğu belirtildiğinden davacı iddiasına itibar edilmediği,
davacının ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı iddiasına ilişkin olarak ise olayda, zamanaşımı süresinin davacının denetim görevini yerine getirmediği şube müdürlüğü görevinden ayrıldığı 18/07/2012 tarihinden itibaren işlemeye başlayacağı dikkate alındığında bakılan davada disiplin cezası verilebilmesi için öngörülen zamanaşımı süresinin aşılmadığı anlaşıldığından anılan iddianın da yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından; Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün dayanak kanun maddesinin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edildiği, dava konusu işlemin hukuki dayanağının bulunmadığı, disiplin cezası verilmesine ilişkin ceza verme yetkisinin zamanaşımına uğradığı, savunma hakkının ihlal edildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından; Danıştay Başkanlık Kurulunun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararı uyarınca Danıştay Beşinci Dairesine; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından ise, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/7070, K. 2024/1934, 26 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama