Danıştay 2. Daire E.2021/8756 K.2023/3961

Dava Konusu İstem

… İl Emniyet Müdürlüğü emrinde 3. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacının; "Hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunmak" disiplin suçunu işlediğinden bahisle Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5. maddesi uyarınca "6 ay kısa süreli durdurma cezası" ile cezalandırılmasına, ancak öğrenim durumu itibarıyla yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunması nedeniyle 657 sayılı Kanun'un 125/5. maddesi uyarınca brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesine ilişkin İçişleri Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince verilen … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla.

3. sınıf emniyet müdürü olarak görev yapan davacının görevinin önem ve niteliği göz önüne alındığında, davacının her zaman ve her yerde hukukun belirlediği sınırlar içerisinde kalması ve başkalarına da bu sınırlar içerisinde kalmak suretiyle işlerini takip etmelerini salık vermesi gerekirken bu kurala uymadığı, alacağını alamayan arkadaşına yetkili mercilere başvuru yapması hususunda tavsiyede bulunmak yerine söz konusu alacağın hukuk dışına çıkılmak suretiyle tahsil edilmesine ön ayak olduğu,

kendisini Ankara'da emniyet ve iş dünyasında çok çevresi olan birisi olarak tanıtan B.S.'nin hangi tür faaliyetler içerisinde olduğunu bilip bilmemenin ise olayda önem arzetmediği, bu nedenle, davacının hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak eylem ve davranışlarda bulunduğu hususunun sübuta erdiği anlaşıldığından, davacının Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5. maddesi uyarınca 6 ay kısa süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına,

ancak öğrenim durumu itibariyle yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunması nedeniyle 657 sayılı Kanun'un 125/5 maddesi uyarınca brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire Kararının Özeti: Davacının temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Beşinci Dairesinin 24/12/2019 günlü, E:2016/17941, K:2019/6735 sayılı kararıyla, davacının B.S.'nin yasadışı faaliyetleri olduğunu bildiğine ve Y.G.'ye bu faaliyetler aracılığıyla yardım edeceğini bilerek ondan yardım istediğine, Y.G.'yi ona yönlendirdiğine dair somut bir delil bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi yolundaki İdare Mahkemesi kararı bozulmuştur.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE BULUNANIN İDDİALARI :Davalı idare tarafından; davacının 17/10/2009 günü, saat 19.18'de B.S.'yi aradığı ve arkadaşı Y.G.'nin alacağının tahsili için yardım istediğinin soruşturma dosyasında bulunan iletişim tespit tutanaklarında yer aldığı, davacının eyleminin sübut bulduğu belirtilerek, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davacı tarafından istemin reddi gerektiği öne sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde öne sürülen hususlar, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesinin 1/c fıkrasına uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesinin 24/12/2019 günlü, E:2016/17941, K:2019/6735 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlığın esası yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.