Danıştay 2. Daire E.2021/8970 K.2023/3241

Dava Konusu İstem

Dava, Mardin İl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacının, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Boğaziçi Köprüleri Koruma Şube Müdürlüğü Koruma Büro Amirliğinde görev yaptığı dönemde "astlarına, aynı rütbedeki arkadaşlarına söz, yazı ya da eylemle hakaret etmek ya da dövme girişiminde bulunmak" suçunu işlediğinden bahisle karar tarihinde yürürlükte bulunan Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 6/A-10. maddesi uyarınca 4 ay kısa süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Valiliği İl Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı kararının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı temyize konu kararıyla; soruşturma kapsamında tanık olarak ifadelerine başvurulan polis memurlarından ..., ... ve ...'nin; davacı ile polis memuru ... arasında münakaşa yaşandığını belirtmekle birlikte münakaşa sırasında söylenen sözlerle ilgili olarak olayın yaşandığı fiziki ortamı gerekçe göstererek açık bir ifadeden kaçındıkları, polis memuru ...'nin; davacının ...'nin üzerine yürüyerek hakaret ettiğini olaya şahit olan mesai arkadaşlarından duyduğunu beyan ettiği, grup amiri olarak görev yapan polis memuru ...'nın ise; davacının ...'ye hakaret ederek,

dövmek üzere saldırı girişiminde bulunduğunu, ancak yanındaki görevli personelin davacıyı tutarak, saldırısını engellediğini beyan ettiği belirtilmiş ve söz konusu soruşturma raporu ile tanık beyanlarının birlikte değerlendirilmesinden, davacının aynı rütbede bulunan arkadaşına söz ile hakaret ettiğinin sübuta erdiği sonucuna varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Daire Kararının Özeti : Danıştay Beşinci Dairesinin 07/11/2019 günlü, E:2016/18212, K:2019/5800 sayılı kararıyla, disiplin soruşturması kapsamında yedi tanığın ifadesine başvurulduğu, bunlardan ikisinin olaya bizzat şahit olmadıkları yönünde beyanda bulunduğu, dört tanığın davacı ile polis memuru ... arasında sözlü münakaşa yaşandığını doğruladığı, ancak davacının hakaret ettiğini duymadıkları ve olayın geçtiği ortamın fiziki müdahale gerçekleşmesine elverişli olmadığı yönünde beyanda bulunduğu, bir tanığın (...) ise polis memuru ...'yi doğruladığı ve davacının polis memuru ...'ye küfür ve hakaret ettiği, dövmek üzere saldırdığı,

ancak diğer personelin araya girerek fiziki saldırısını engelledikleri yönünde beyanda bulunduğu, bu durumda, tanık ...'nın beyanı dışında davacının "astlarına, aynı rütbedeki arkadaşlarına söz, yazı ya da eylemle hakaret etmek ya da dövme girişiminde bulunmak" suçunu işlediğine ilişkin, somut bilgi ve belge bulunmadığı anlaşıldığından, davacının anılan fiili işlediği hususunun hukuken kabul edilebilir, somut, şüpheden uzak yeterli delillerle ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu işlemde hukuka uyarlık, davanın reddi yolundaki mahkeme kararında ise hukuki isabet görülmeyerek, temyize konu İdare Mahkemesi kararı bozulmuştur.

KARAR DÜZELTME TALEBİNDE

BULUNANIN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ve davanın reddi gerektiği ileri sürülerek, Danıştay Beşinci Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Beşinci Dairesi tarafından Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının bozulmasına dair Danıştay Beşinci Dairesinin 07/11/2019 günlü, E:2016/18212, K:2019/5800 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.