Danıştay 2. Daire E.2021/9051 K.2021/4589

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

....

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı şirket işgale konu alanda gerekli işletme ruhsat ve izinlerini ve mera iznini aldığını ileri sürmekte ise de, yukarıda belirtildiği üzere davacı şirketin 9,93 hektarlık işletme izni ve imar izni sahasının dışına taşarak toplam 17.278 hektarlık bir alanda faaliyet gösterdiğinin raporla sabit olduğu, şu hâlde davacı şirketin 7,348 hektarlık bir alanda gerekli işletmi izni ve mera izni olmaksızın faaliyet gösterdiği, söz konusu bu alan mera vasfında olduğu için de bu alanda fuzuli şagil konumunda olduğu,

2886 sayılı Ysaanın 75. maddesi uyarınca tahliyesinin gerektiği, dava konusu tahliye işleminin de söz konusu (mera ve işletme izni sahası dışında kalan 7,348 hektarlık) alana yönelik olarak tesis edildiği ve bu hâliyle davacı şirketin anılan izin dışı alanı tahliyesi yönünde tesis edilen dava konusu işlemde de hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, davacı şirketin maden ruhsatı aldığı tarihte taşınmazın hazine arazisi olduğu, sonradan mera olarak ilan edildiği, bu kapsamda kazanılmış hakkının olduğu, yapılacak idari işlemlerde maden işleri genel müdürlüğünün yetkili olduğu, kaymakamlığın bu kapsamda yetkisiz olduğu iddialarıyla mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onyedinci Dairesi tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 01/08/2016 günlü, K:2016/32 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 1. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen, daha sonra anılan Daire tarafından, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.