Danıştay 2. Daire E.2021/9109 K.2021/3722

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının, soruşturmaya konu Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/A-10. maddesinde yer alan astlarına söz ya da eylemle hakaret etmek eylemi nedeniyle 4 ay kısa süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakta ise de, dava dosyasında bulunan bilgi ve belgeler ile soruşturma raporunun birlikte değerlendirilmesinden; davacının astı polis memuruna küfür ve hakaret ettiği konusunda tanık ifadeleri arasında çelişki ve farklılıklar bulunduğu,

bu nedenle davacının soruşturmaya konu eyleminin bu kapsamda hakaret etmek olarak değerlendirilemeyeceği, ancak davacının soruşturmaya konu eyleminin Tüzüğün 5/B-1. maddesinde yer alan astlarına karşı onur kırıcı söz söylemek veya davranışta bulunmak kapsamında değerlendirilebileceği, dolayısıyla ceza tayininde hataya düşüldüğü sonucuna varıldığından.

İzmir İl Emniyet Müdürlüğü bünyesinde komiser yardımcısı olarak görev yapan davacının Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü'nün 6/A-10. maddesi uyarınca 4 ay kısa süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … gün ve … sayılı İl Polis Disiplin Kurulu kararında mevzuata ve hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay Onikinci Dairesi tarafından bir gönderme kararı verilmeksizin Danıştay Beşinci Dairesine, anılan Daire tarafından da Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.