KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/9217 E., 2024/1470 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 6 Mart 2024
- Esas No
- 2021/9217
- Karar No
- 2024/1470
- Temyiz eden (davalı)
- ... Valiliği
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
566 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; Yalova İl Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yapan davacının, hizmet dışında resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak nitelikte eylem ve davranışlarda bulunduğundan bahisle, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 6/B-5 maddesi uyarınca "6 ay kısa süreli durdurma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... günlü, ... sayılı Yalova Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...
İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; olayda, davacı hakkında valilik makamına verilen şikayet dilekçesi üzerine soruşturmanın; "fuhuş yapmak ve fuhşa yardımcı olmak" isnatlarıyla başlatıldığı ve soruşturma aşamasında bu isnatların sübuta ermediğinden, davacının, üç bayanın ortak kullandığı daireye yanında telsiz bulunduğu halde gitmesi ve apartman sakinlerinden birinin bu durumdan rahatsız olduğunu beyan etmesiyle sonuçlandırılarak, sadece bu isnatla cezalandırıldığı,
dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile ifade tutanaklarının değerlendirilmesi neticesinde, "davacının İran uyruklu bayanla fuhuş yaptığı ve fuhşa aracılık ettiği, pasaport işlerinde ona yardımcı olduğu" gibi suçlamaların sübuta ermediği, apartman sakinlerinin alınan ifadelerinde ise, bunlardan yalnızca birinin, üç bayanın ortak ikamet ettiği daireye gelen kişilerden rahatsız olduğu ve davacının da bu şahıslardan biri olduğunu beyan ettiği, bunun da somut olarak ortaya konulamadığı,
davacının, üzerinde telsizle İran uyruklu bayanın evine gitmiş olmasının tek başına "resmi sıfatının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak davranış" olarak nitelendirilmesine olanak bulunmadığı, asılsız veya ortaya konulamayan isnatlar dolayısıyla kamu personelinin cezalandırılmasının, çalışma azminin kırılmasına neden olmaktan başka bir sonucu bulunmadığı, davacının suç unsuru taşıyan bir eyleminin olmaması karşısında, 6 ay kısa süreli durdurma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından; yapılan soruşturma kapsamında disiplin cezasına ilişkin konuyla ilgili olarak alınan davacının 06/09/2013 tarihli ifadesi ile 22/01/2014 tarihli ek ifadesinde yer alan beyanlarının ve dava dilekçesinde öne sürdüğü hususların birbiriyle çeliştiği, somut olayda, Polisin Merasim ve Topluluklardaki Rolüne ve Polis Karakolları Teşkilatlanmasına Dair Talimatname hükümlerine aykırı davrandığı açık olan davacının, üzerine atılı disiplin suçunu işlediğinin sabit olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince; Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/9217, K. 2024/1470, 6 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama