KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2021/9238 E., 2024/1371 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 4 Mart 2024
- Esas No
- 2021/9238
- Karar No
- 2024/1371
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ...İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
562 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava. Adıyaman Emniyet Müdürlüğü, Hırsızlık Büro Amirliği emrinde polis memuru olan davacı tarafından, Kahramanmaraş Emniyet Müdürlüğü emrinde görev yaptığı dönemde.
"Silahıyla dikkatsizlik, tedbirsizlik veya ihmal sonucu yaralamaya sebebiyet veren, kendisini yaralayan ya da bu fiillerin başkaları tarafından işlenmesine neden olan memura 10 ay kısa süreli durdurma cezası, silahıyla dikkatsizlik, tedbirsizlik veya ihmal sonucu ölüme sebebiyet veren ya da bu fiilin başkaları tarafından işlenmesine neden olan memura ise 24 ay uzun süreli durdurma cezası verilir. Ancak fiilin işleniş şekli, durumunun ağırlığı ya da zararın derecesine göre.
10 ay kısa süreli durdurma cezasını gerektiren halde 24 ay uzun süreli durdurma cezası, 24 ay uzun süreli durdurma cezasını gerektiren halde ise meslekten çıkarma cezası da verilebilir" hükmüne istinaden Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğünün Ek 6. maddesinde yer alan. "24 Ay Uzun Süreli Durdurma" cezasıyla tecziyesine ilişkin ... günlü, ... sayılı Kahramanmaraş Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti :...
İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; aralarında davacının da bulunduğu polis ekibi tarafından müdahale edilen hırsızlık olayında, şüpheliler M.Ü ile H.İ.Y'nin içinde bulunduğu aracın dur ihtarına rağmen durmaması üzerine davacı tarafından, 2-3 metre mesafeden hedef alınarak ateş edilmesi neticesinde şüpheli H.İ.Y'nin yaralandığı, yakın mesafeden, çok hızlı olmayan aracın içerisine doğru kişilerin bulunduğu bölüme hedef gözetilerek ateş edildiğinde araçta bulunan bir kişinin yaralanabileceğini davacının öngörmesi gerektiği, silah kullanma yetkisinin aşılarak şüpheli şahsın yaralanmasında dikkatsiz ve tedbirsiz davrandığı,
bununla birlikte şüphelinin alt ekstremitede kuvvet kaybının tam olduğu, hareket kabiliyetini yitirdiği, his kaybının gerçekleştiğinin Adli Tıp Kurumundan alınan raporda belirtildiği, tüm bu sebeplerle dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından; "dur" ihtarında bulunmasına rağmen, şüphelinin kaçmaya devam etmesi nedeniyle meydana gelen yaralama olayında bir kusurunun bulunmadığı, hırsızları yakalamak amacıyla hareket ettiği ve bu uğurda hayatını da tehlikeye attığı, ekip arkadaşlarının beyanlarının da bu yönde olmasına rağmen dikkate alınmadığı ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Cevap verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Danıştay (Kapatılan) Onaltıncı Dairesi tarafından Danıştay Beşinci Dairesine, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından da, Danıştay Başkanlık Kurulunun 18/12/2020 günlü, K:2020/62 sayılı kararının "Ortak Hükümler" kısmının 6. fıkrası uyarınca, ayrıca bir gönderme kararı verilmeksizin Dairemize iletilen dosyada, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 2. Daire, E. 2021/9238, K. 2024/1371, 4 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama