Danıştay 2. Daire E.2022/1341 K.2022/1736

Kütahya İl Kültür ve Turizm Müdürlüğünde … olarak görev yapan davacı … vekili Av. … tarafından, şube müdürü görevinden alınarak Strateji Geliştirme Bakanlığı emrine uzman olarak atanmasına ilişkin işlemin Ankara 15. İdare Mahkemesinin 31/12/2019 günlü, E:2019/1028, K:2019/2384 sayılı kararı ile iptal edildiğinden bahisle söz konusu Mahkeme kararına konu atama işlemi nedeniyle doğan maaş farkı alacaklarına her bir maaş alacağının muaccel olduğu tarihten itibaren işletilecek yasal faiz ile ödenmesi isteminin reddine ilişkin … günlü,

… sayılı işlemin iptali ile her bir maaş için maaşa hak kazanılan tarihten itibaren işletilmiş yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle Kültür ve Turizm Bakanlığına karşı açılan davada.

Ankara 10. İdare Mahkemesi Hakimince, uyuşmazlığın davacının özlük ve parasal işlemlerinden kaynaklandığı anlaşıldığından, 2577 sayılı Kanun'un 33/3. maddesi gereğince görüm ve çözüm yerinin, kamu görevlisi olan davacının görevli bulunduğu Kütahya İdare Mahkemesinin yetkili olduğu yolunda verilen 15/10/2021 günlü, E:2021/988, K:2021/1672 sayılı kararı ile, Kütahya İdare Mahkemesi Hakimince, şube müdürü görevinden alınarak Strateji Geliştirme Bakanlığı emrine uzman olarak atanmasına ilişkin işleme karşı açtığı davanın Ankara İdare Mahkemesince karara bağlanmış olduğu,

yargı kararına istinaden görevine tekrar başlayan davacı tarafından, söz konusu atama nedeniyle doğan maaş farkı alacağına ilişkin doğduğu ileri sürülen zararların tazmini istemiyle açılan davada, uyuşmazlığın görüm ve çözümü, zararı doğuran uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili olan Ankara İdare Mahkemesinin yetkisinde olduğu yolunda verilen 15/02/2022 günlü, E:2021/830, K:2022/80 sayılı kararı üzerine çıkan yetki uyuşmazlığına ilişkin olup Danıştay Onikinci Dairesinin 14/03/2022 günlü, E:2022/980, K:2022/1064 sayılı kararı ile Dairemize iletilen dosya,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca incelenerek işin gereği görüşüldü:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Tam Yargı Davalarında Yetki" başlıklı 36. maddesinin (a) bendinde belirtilen "Zararı doğuran idari uyuşmazlığı çözümlemeye yetkili" yer mahkemesinin, idari sözleşmelerden doğanlar dışında kalan tam yargı davalarını çözmeye de yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.

Somut olayda uyuşmazlığı çözmeye yetkili yargı yeri belirlenirken, 2577 sayılı Kanun'un kamu görevlilerine ilişkin uyuşmazlıklarda yetki kurallarını düzenleyen 33. maddesinin 3. fıkrasının değil, 36. maddesinin (a) bendinde yer verilen hükmün dikkate alınması gerektiği, bu durumda zararı doğuran uyuşmazlığı karara bağlayan Ankara İdare Mahkemesinin; bu uyuşmazlıktan kaynaklanan zararların tazminine ilişkin tam yargı davasını da çözmeye yetkili olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.