Danıştay 2. Daire E.2022/1795 K.2022/3526

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

. İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Danıştay İkinci Dairesinin 24.05.2021 tarih ve E:2021/823, K:2021/1692 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle, 1608 sayılı Kanunda idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna başvurulmasına ilişkin bir düzenleme yer almadığı, dava konusu olayda uyuşmazlığın, davacıya ait işyerinin 1608 sayılı Kanun'un 1. maddesine dayanılarak belirli bir süre (5 gün süre ile) faaliyetten men edilmesine ilişkin Belediye Encümeni kararından kaynaklandığı ve bu haliyle encümen kararının, 5326 sayılı Kanun'un 16. maddesinde belirtilen idari yaptırım niteliğinde bir işlem olduğu,

1608 sayılı Kanun'da ise, idari yaptırımlara karşı itiraz konusunda görevli Mahkemenin gösterilmediği, Kabahatler Kanunu'nun 5560 sayılı Kanunla değişik 3. maddesinde belirtildiği üzere idari yaptırım kararlarına karşı kanun yoluna ilişkin hükümlerin, diğer kanunlarda aksine bir hüküm bulunmaması halinde uygulanacağının açıkça belirtilmiş olması karşısında, uyuşmazlığın 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 3. ve 27/1. maddeleri gereği adli yargı bünyesinde bulunan Sulh Ceza Hâkimliğince çözümlenmesi gerektiği, dava konusu uyuşmazlığın görüm ve çözümünün adli yargının (sulh ceza mahkemelerinin) görevine girdiği belirtilerek,

davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacı tarafından işbu davanın açılmasından önce … Sulh Ceza Mahkemesinin E…. D. İş sayılı dosyasından açılan davada, idari yargıya başvurulması gerektiğinden davanın görev yönünden reddine karar verildiği, davacının yaya kaldırımını işgal etmek eylemini sürekli hale getirdiği, eylemin 8 kere tekerrür ettiği, tekerrür nedeniyle idari para cezası yerine işyerinin geçici olarak men edilmesine ilişkin işlemin tesis edildiği belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.