Danıştay 2. Daire E.2022/1807 K.2022/6397

Dava Konusu İstem

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü emrinde hizmetli olarak görev yapan ve 05/04/2014 tarihinde memur kadrosu için yapılan Görevde Yükselme Sınavına katılarak (68,33) puanla (319.) sırada yer alan davacının, Kamu Kurum ve Kuruluşlarında Görevde Yükselme ve Unvan Değişikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik’in, 23/07/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik’le değişik 12. maddesinin 4. fıkrasının 2. cümlesi ile getirilen düzenleme ile başarı puanının (70)'e çıkarılması sebebiyle, 2014 Yılı Görevde Yükselme Sınavı Memur Başarı Sırası Asil Listesinde adına yer verilmeyerek başarısız sayılmasına ilişkin 15/08/2014 tarihli işlemin iptali ve tercihleri doğrultusunda atanmasına karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay İkinci Dairesinin 14/09/2021 günlü, E:2021/15755, K:2021/2657 sayılı bozma kararına uyularak verilen ...

İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davaacı tarafından, 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinin (c) bendinde yer alan "Karara esas olarak alınan bir ilam hükmünün, kesinleşen bir mahkeme kararıyla bozularak ortadan kalkması" ile (h) bendinde yer alan "Tarafları, konusu ve sebebi aynı olan bir dava hakkında verilen karara aykırı yeni bir kararın verilmesine neden olabilecek kanuni bir dayanak yokken,

aynı mahkeme yahut başka bir mahkeme tarafından önceki ilamın hükmüne aykırı bir karar verilmiş bulunması" şeklindeki yargılamanın yenilenmesi sebeplerine istinaden kendisiyle aynı sınava katılan ... isimli personel hakkında verilen yargı kararı gerekçe olarak gösterilmek suretiyle yargılamanın yenilenmesi isteminde bulunulmuş ise de; davacı tarafından yargılamanın yenilenmesi talebinin kabulü ile kaldırılması istenilen Mahkeme kararına herhangi bir (kesinleşen bir mahkeme kararıyla bozularak ortadan kaldırılan) ilam hükmünün esas olarak alınmadığı,

keza, söz konusu dava ile ... isimli personel hakkındaki davada, farklı davacılar tarafından, kendileri ile ilgili görevde yükselme sınavı sonucunda başarısız sayılma işlemlerinin iptallerinin talep edildiği, dolayısıyla bahse konu davaların taraflarının ve konularının aynı olmadığı, benzer konular hakkındaki iki ayrı yargılamada farklı sonuçların meydana geldiği iddiasının 2577 sayılı Kanun'un 53. maddesinin (h) bendi kapsamında bulunmadığının açık olduğu, bu durumda;

davacının yargılamanın yenilenmesi istemiyle verdiği dilekçede ileri sürdüğü nedenlerin, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 53. maddesinde belirtilen sebeplerin hiçbirisine uymadığı ve yargılamanın yenilenmesi için Kanun'un aradığı koşulların oluşmadığı anlaşıldığından, davacının yargılamanın yenilenmesine karar verilmesine ilişkin isteminin kabulünün mümkün bulunmadığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi istemi reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; aynı konuda açılan bir başka davada, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen İdare Mahkemesi direnme kararının, temyiz incelemesi neticesinde Danıştay İdari Dava Dairesince onandığı, böylelikle tarafları, konusu ve sebebi aynı olan iki ayrı yargılamada farklı hükümler ile farklı sonuçlar meydana getirildiği, bu durumun ise, eşitlik ve adil yargılanma haklarının ihlali sonucunu doğurduğu ve idareye duyulan güvenin sarsılmasına sebep olduğu ileri sürülerek, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddi yolundaki kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı idare tarafından; davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte olmadığından temyiz talebinin reddi gerektiği yolunda cevap verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.