Danıştay 2. Daire E.2022/2502 K.2022/5682

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

.... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

Danıştay (Kapatılan) 17. Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle, 17/06/1968 tarihli yönetim planınına göre, davacı şirketin umuma açık istirahat ve eğlence yeri kapsamında işyeri açma ve çalışma ruhsatı verilmesi isteğinde bulunduğu işyerinin, kat mülkiyeti kütüğünde işyeri olarak görüldüğü ve gazino olarak kullanılmasına muvafakat verildiği gibi, planda gazino olarak işletilmesi için ayrıca kat maliklerinin muvafakatının alınacağı yolunda bir hükme yer verilmediğinden,

İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmeliğin 5. maddesinin (b) bendinde yer verilen "umuma açık istirahat ve eğlence yeri açılması durumunda kat maliklerinin oyçokluğu ile aldığı kararın" başvuru dilekçesine eklenmesine ilişkin koşulun, davacının yaptığı başvuru açısından zorunlu tutulması hukuken mümkün bulunmadığından tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işyerinin tapu kaydında işyeri olarak görüldüğü, yönetim planında gazino olarak işletilmesine muvafakat verilmişse de, yönetim planında aksine hüküm yoksa ifadesinin oy çokluğuyla alınması lazım gelen kararı tamamen devre dışı bırakacak şekilde yorumlanmasının hukuka aykırı olduğu, yönetim planında düzenleme olsa bile, bu durumun tek başına ruhsat vermek için yeterli olmadığı, Çankaya İlçe Emniyet Müdürlüğünün genel güvenlik ve asayiş açısından sakıncalı olabileceği yönünde görüş bildirdiği belirtilerek, mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.