Danıştay 2. Daire E.2023/1298 K.2023/3201

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiş, karar Danıştay Onuncu Dairesinin 26/11/2019 günlü, E:2014/5259, K:2019/8706 sayılı kararıyla bozulmuş, kararın düzeltilmesi istemi ise Danıştay İkinci Dairesinin 04/11/2021 günlü, E:2021/5999, K:2021/3950 sayılı kararıyla reddedilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin bozma kararına uymak suretiyle verdiği temyize konu kararıyla; lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği yolundaki ceza hukukunun genel prensibi uyarınca faile ceza öngören bir kanunda sonradan yapılan bir değişiklikle, eski cezaya nazaran daha hafif bir ceza uygulanması öngörülmüşse, sonraki kanun uygulanarak faile daha hafif olan cezanın uygulanması gerektiği, tahsil aşamasında lehe yeni yasal düzenlemelerin bulunması durumunda bu durumun "borcum yoktur" kapsamında ödeme emri safhasında olan alacaklar için de dikkate alınacağı,

5607 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 2. fıkrası uyarınca idari para cezasının arttırılması yönüyle işlem tarihinden sonra lehe bir durum bulunduğu, dolayısıyla 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 9. fıkrası uyarınca verilen 46.716,19 TL idari para cezasının tahsilinde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, 4. maddenin 2. fıkrası uyarınca yapılan para cezasının yarı oranında arttırımı yönüyle davacı lehine olan düzenlemenin uygulanması gerektiğinden ve geriye kalan 46.716,19 TL yönüyle para cezasının tahsili mümkün olmadığından, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; yargı incelemesinden geçerek kesinleşen kamu alacağının 6183 sayılı Kanun uyarınca takip ve tahsili için gerekli işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.