Danıştay 2. Daire E.2023/2435 K.2023/4063

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...

İdare Mahkemesince, Danıştay İkinci Dairesinin 27/04/2022 günlü, E:2021/14098, K:2022/2355 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle verilen temyize konu kararla; davacının 2014 yılı performans puanının 4,47 olarak belirlendiği, bu puanın "çok iyi" olarak değerlendirilen performans puan türü olduğu, Performans Değerlendirme Formunda yer alan performans değerlendirme ölçütleri için yapılan puanlamalarda; "gözlenen performans ortalamanın çok altında" ölçeğinin seçilmediği, dolayısıyla performans gözlem ve takip formuna olumsuz ve somut bilgi niteliğindeki kayıt girişinin zorunlu olmadığı,

diğer taraftan dava konusu 2014 yılı performans döneminde davacının söz konusu forma girilmesi gereken "kayda değer" bir performansının da bulunmadığı, ayrıca hak edilen puanın daha yüksek seviyede olması gerektiği yönündeki iddiaların somut bilgi ve belgeler ile delillendirilmediği gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; geçmiş yıl sicilleri ve performans değerlendirme notlarının çok iyi olarak düzenlendiği, hakkında herhangi bir disiplin cezası bulunmadığı, "Performans Gözlem ve Takip Formları Kayıtları"nda 2014 yılında 2 adet olumlu görüş belirtilmesine rağmen; aynı yıl içerisindeki değerlendirmenin kişisel kanaat ve düşüncelere göre yapıldığı, birinci ve ikinci değerlendirme amirlerinin verdiği puanların farklı olmasının bunun kanıtı olduğu ileri sürülerek, İdare Mahkemesince verilen kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap süresinde verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.