Danıştay 2. Daire E.2023/293 K.2023/5227

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

... İdare Mahkemesince, Danıştay İkinci Dairesinin 19/04/2022 günlü, E:2021/1427, K:2022/1862 sayılı bozma kararına uymak suretiyle verilen temyize konu kararla; davacının 2014 yılı performans değerlendirme puanının 3,17 olarak belirlendiği, bu puanın "iyi" olarak değerlendirilen performans puan türü olduğu,

performans değerlendirme formunda yer alan performans değerlendirme ölçütleri için yapılan puanlamalarda, Emniyet Genel Müdürlüğü Kurum İçi Bireysel Performans Değerlendirme Yönetmeliği'nin 10. maddesinin 6. fıkrasında sayılan ve aynı Yönetmeliğin 13. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde tanımlanan "gözlenen performans ortalamanın çok altında" ölçeğinin seçilmediği, dolayısıyla performans gözlem ve takip formuna olumsuz ve somut bilgi niteliğindeki kayıt girişinin zorunlu olmadığı,

diğer taraftan dava konusu 2014 yılı performans döneminde davacının, anılan Yönetmeliğin 10. maddesinin 2. fıkrasında bahsedilen ve söz konusu forma girilmesi gereken "kayda değer" bir performansının da bulunmadığı, ayrıca hak edilen puanın daha yüksek seviyede olması gerektiği yönündeki iddiaların somut bilgi ve belgeler ile delillendirilmediği anlaşıldığından dava konusu işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; 2013 yılı performans değerlendirme puanı düzenlenirken aynı ikinci değerlendirme amirinin 4,57 puan verdiği, ancak dava konusu 2014 yılında subjektif bir değerlendirmeyle ve önceki yıla göre kendisiyle çelişir şekilde 3,17 puan verildiği, performans değerlendirme puanının bu kadar düşmesini gerektirecek hiç bir sebebin bulunmadığı, mahkemece aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin fahiş miktarda olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.