Danıştay 2. Daire E.2023/465 K.2023/2040

Dava Konusu İstem

Davalı idare bünyesinde 1. dereceli daire başkanı kadrosu ile Tesisler Dairesi Başkanı olarak görev yapan davacı tarafından, Yönetim Kurulunun … günlü, … sayılı kararı gereği bu kadrodan alınarak, Genel Müdürlük makamının … günlü, E… sayılı Olur'u ile 1. dereceli uzman kadrosuna atanmasına ve Araştırma ve Geliştirme Biriminde görevlendirilmesine ilişkin işlemin iptali ile Tesisler Daire Başkanlığına iadesine karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ...

İdare Mahkemesinin … günlü, E:…, K:… sayılı kararıyla; daire başkanlığı kadrosunun üst düzey bir kadro olduğu, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda atama yapma ve görevden alma konusunda idareye tanınan takdir yetkisinin bu tür kadrolar için daha geniş olduğunun kabulü gerektiği, bu görevlerden başka görevlere atanmaya ilişkin işlemlerin kazanılmış hakları veya genel olarak hukuk güvenliği ilkesini ihlal eden bir yönünün bulunmadığı, davacının da herhangi bir görevde yükselme sınavına tabii tutulmaksızın, idarenin geniş takdir yetkisi kapsamında göreve getirildiği,

yapılan görev değişikliği işleminin kurum ihtiyaçları gözetilerek takdir yetkisi kapsamında tesis edildiği, davacının görev unvanına eşdeğer bir kadroya atamasının yapıldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, daire başkanlığı görevini yürüten davacının, bu görevinden alınarak 1.derece uzman kadrosuna atanmasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka, kamu yararına ve hizmet gereklerine aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti :. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; idarenin atama konusunda takdir yetkisi bulunduğu yargısal içtihatlarla kabul edilmekle birlikte söz konusu takdir hakkının sınırsız, keyfi ve kamu yararı hilafına kullanılamayacağı da yine yargı içtihatları ile belirlendiği dikkate alındığında, somut uyuşmazlıkta davacı hakkında tesis edilen disiplin cezası her ne kadar idare mahkemesince iptal edilmiş ise de, iptal kararının işlemin usulüne yönelik olduğu,

esasa ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı ve davacı hakkında hali hazırda devam eden soruşturmaların da devam ettiği göz önüne alındığında, davalı idarece dava konusu işlemin tesis edilmesi konusunda takdir hakkının sınırının aşıldığından, takdir hakkının keyfi kullanıldığından ve işlemin sebep unsurundan yoksun olduğundan bahsedilemeyeceği sonucuna ulaşıldığı,

bu durumda, davacı hakkında tesis edilen disiplin işlemi dayanak gösterilerek ve kamu yararı amacıyla tesis edildiği anlaşılan dava konusu işlemde ve idare mahkemesi kararında (sonucu itibarıyla) hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; davalı idarenin şahsına yönelik gerçek dışı beyanda bulunduğu, kasten görevden el çektirmek için hukuku dolanmaya çalıştığı, daire başkanı iken kendisini şikayet eden müştekilerin bir kısmının Büyükşehir Belediye bünyesi ve Saski bünyesinde üst kadrolara yerleştirildikleri, disiplin ve yargı cezası ile karşılaşmayan bir yönetici olarak 2020 yılında yeni seçilen Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanı ve yönetimince hakkında 3 ayrı disiplin soruşturmasının aynı zaman diliminde açılması ve Cumhuriyet Savcılığına 2 ayrı suç duyurusunda bulunulmasının, görevden uzaklaştırma,

pasifize etme ve yoğun bir mobbingle istifaya zorlama çalışmaları olduğu, takdir yetkisinin ölçüsüz ve hukuka aykırı şekilde kullanıldığı ileri sürülerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.