Danıştay 2. Daire E.2023/5844 K.2023/6172

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti

...İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:...sayılı kararıyla; davacının kariyer ve liyakat ilkelerine uygun bir şekilde sırasıyla alt görevlerde tecrübe elde ettikten sonra Daire Başkanlığı görevine atandığı, Daire Başkanı olarak görev yaptığı süre içerisinde başarısız ya da yetersiz olduğu veya bu görevi mevzuat çerçevesinde yapmadığını gösterecek nitelikte herhangi bir bilgi ve belgenin dosyaya sunulamadığı, somut bir sebep gösterilmeden salt takdir yetkisine dayanılarak tesis edilen dava konusu işlemde kamu yararı ve hizmet gerekleri yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu, kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin, hizmetin daha verimli ve etkili yürütülmesi amacıyla hiçbir sınava tabi olmadan üst düzey kamu yöneticilerinin atanması ve görevden alınması hususunda idareye tanınan geniş takdir yetkisi çerçevesinde kamu yararı gözetilerek tesis edildiği, usul ve yasaya uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Temyiz isteminin reddi gerektiği yolundadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.