Danıştay 2. Daire E.2023/6867 K.2024/1068

Bu karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu kararın usul ve hukuka uygun olduğu ve kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine kesin olarak hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti : Anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; Dairelerinin temyize konu kararının kesin olması ve kararın temyiz yoluna açık olmaması karşısında yapılan temyiz isteminin incelenmesi olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davacının temyiz başvurusunun reddine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; 11/01/2017 günlü, 2016/918 sayılı müşterek kararname ile Lüksemburg Büyükelçiliği bünyesinde, ateşe yardımcısı olarak görev yapmak üzere atamasının yapıldığı, merkeze alındığının e-yazı ile bildirildiği, 24/01/2020 günlü, 2020/49 sayılı merkeze çekilme işleminin ise Bakan ile Cumhurbaşkanının müşterek kararıyla gerçekleştirildiği; yetkide paralellik ilkesi gereği merkeze alınma işleminin de müşterek kararname ile yapıldığının ve 2577 sayılı Kanun'un 46/1-e maddesi uyarınca, işleme karşı açılan davada temyiz yolunun açık olduğunun kabulü gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Davalı idare tarafından; davacının merkeze alınmasına ilişkin işlemin Makam Oluru ile gerçekleştirildiği, söz konusu işlemin, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesi kapsamında bulunmadığı yolunda cevap verilmiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.