KÜNYE
Danıştay 2. Daire Başkanlığı 2023/7243 E., 2024/5680 K.·T.C. Danıştay İkinci Daire
- Karar tarihi
- 21 Kasım 2024
- Esas No
- 2023/7243
- Karar No
- 2024/5680
- Temyiz isteminde bulunanlar (karşılıklı temyiz)
- —
- 1- davalı
- ... Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- 2- davacı
- ...
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen ... günlü, E:..., K:..., T:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması istemlerinden ibarettir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
554 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava Konusu İstem
Dava; ... Polis Meslek Yüksekokulu Müdürlüğü'nde öğrenci adayı iken sağlık şartlarını taşımadığından bahisle Eğitim Merkezinden ilişiğinin kesildiği, işleme karşı açılan davada dava konusu işlemin iptaline karar verildiği belirtilerek bu işle nedeniyle ... ilâ ... tarihleri arasında yoksun kaldığı parasal haklarına karşılık fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00-TL'nin (İdare Mahkemesince sehven 10.000,00 TL'nin yazılmıştır) yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.
İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:... K:... sayılı kararıyla; dava reddedilmiştir. Anılan kararın istinaf yoluyla incelenmesinin istenilmesi üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararı ile istinaf başvurusunun incelenmeksizin reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi Kararının Özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin temyize konu kararıyla; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca temyiz başvurunun reddine, kararın tebliği tarihinden itibaren 7 gün içinde Danıştaya temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI
Davalı idare tarafından; davacının polis olarak atamasının yapılmadığı, bahse konu tarihler arasında fiili çalışmasının bulunmadığı gerekçesi ile kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. Davacı tarafından; davanın fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla açıldığı, kararın bu sebeple hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN CEVABI
Karşılıklı olarak taraflar, temyiz isteminin reddi gerektiği yolunda cevaplar vermiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Davacının temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanmasına, davalı idarenin temyiz isteminin incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, davacının duruşma istemi 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yerinde görülmeyerek,Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Davacının başvurusu yönünden; Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Davalının başvurusu yönünden; Usul hukukunda, dava açmakta olduğu gibi, kanun yoluna başvurmada da, hukuki yarar bulunmalıdır. Diğer bir ifadeyle kanun yoluna başvuranın, aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulmasında korunmaya değer bir yararının bulunması gerekir.
Davalı idare tarafından temyizen incelenmesi istenilen kararda, ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48/6. maddesi uyarınca davacının temyiz başvurusunun reddine karar verildiği görülmüştür.
Bu durumda, temyizen incelenmesi istenilen kararda davalı idare aleyhine herhangi bir hüküm kurulmadığı başka bir anlatımla davalı idarenin korunması gereken hukuki bir yararının bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmamaktadır.
Danıştay 2. Daire, E. 2023/7243, K. 2024/5680, 21 Kasım 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama