Danıştay 2. Daire E.2024/1799 K.2024/4132

. VEKİLİ : Av. ...

DAVACI : .. VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

.... İdare Mahkemesince verilen ... günlü, E:..., K:... sayılı kararın, dilekçede yazılı nedenlerle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca temyizen incelenerek bozulması isteminden ibarettir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava Konusu İstem : Dava; polis memuru olarak görev yapan davacının, "Herhangi bir işe ilişkin yazılı kâğıt, belge, mikrofilm aslı veya kopyalarını kasıtlı olarak yok etmek" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 12. maddesi uyarınca "24 ay uzun süreli durdurma" cezası ile cezalandırılması gerekmekte ise de, öğrenim durumu itibarıyla yükselebileceği kadronun son kademesinde bulunduğundan 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesi uyarınca brüt aylığının 1/4 oranında kesilmesine ilişkin Denizli Valiliği İl Polis Disiplin Kurulunun ... günlü, ... sayılı işleminin iptali ile bu işlem nedeniyle maaşından yapılan kesintinin iadesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine hükmedilmiş, anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 09/01/2019 günlü, E:2016/24288, K:2019/188 sayılı kararıyla Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş; davalı idare tarafından karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine Danıştay İkinci Dairesinin 11/12/2023 günlü, E:2021/8244, K:2023/5909 sayılı kararıyla davalı idarenin karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : Danıştay Beşinci Dairesinin bozma kararına uyularak verilen .... İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacının imzalaması için getirilen tebliğ-tebellüğ belgesini yırttığına ilişkin eylemin gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda olayla bağlantılı olan Polis Merkezi Amir Vekili A.G. ve İl Emniyet Müdür Yardımcısı T.T. tarafından tek taraflı düzenlenen raporlar ile kesin bir kanaate varılması imkanı tanımayan birbirinden farklı tanık ifadeleri dışında bir delil bulunmaması karşısında, eylemin gerçekleştiğinin her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve objektif delillerle ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davacının maaşından yapılan kesintinin davacıya iadesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; davacının tebliğ evrakını yırttığı yönündeki ifadesini duyan birden çok tanık beyanının bulunduğu, üstelik bu tanıkların sadece rapor tanzim eden amirler değil başkaca polis memurları olduğu, davacının dava dilekçesinde ve soruşturma kapsamındaki beyanlarının disiplin cezasından kurtulmak maksatlı gerçeğe ve akla uygun düşmeyen beyanlar olduğu, davacı hakkında dava konusu disiplin cezasına dair işlemin hukukun genel kuralları çerçevesinde objektif esaslar gözetilerek, hukuka ve mevzuat hükümlerine uygun olarak tesis edildiği ileri sürülmektedir.

Davacı tarafından; ilk derece mahkemesi kararında davacı lehine duruşmalı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, duruşmasız vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğu, kararın vekalet ücretine yönelik kısmının düzeltilerek onanması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN CEVABI

Davacı tarafından; cevap verilmemiştir. Davalı idare tarafından; cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ..

DÜŞÜNCESİ

Davalı İdarenin temyiz isteminin reddine, davacının temyiz istemi kabul edilerek, İdare Mahkemesi kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1- Davalı idarenin, kararın esasına yönelik temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede; İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2- Davacının, kararın vekalet ücretine yönelik temyiz istemine ilişkin yapılan incelemede; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa, Danıştayın kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Maddenin gerekçesinde ise madde ile temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıklarda da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı; uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun "Avukatlık Ücreti" başlıklı 164. maddesinde; avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında; avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; davanın duruşma talepli olarak davacı vekilince açıldığı, 14/10/2015 tarihinde yapılan duruşmaya taraf vekillerinin katıldığı, İdare Mahkemesinin temyize konu kararında dava konusu işlemin iptaline, davacının maaşından yapılan kesintinin davacıya iadesine, yargılama gideri ile kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 10.500,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulduğu, bu haliyle 2024 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde duruşmalı işler için belirlenen 20.900,00-TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken duruşmasız işler için belirlenen 10.500,00-TL vekalet ücretinin ödenmesi yönünde verilen kararın bu kısmında hukuki isabet bulunmadığı görülmektedir.

Ancak bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, temyize konu kararın hüküm fıkrasının, "... kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca belirlenen 10.500,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" ibaresinin, "... kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca duruşmalı işler için belirlenen 20.900,00-TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine" şeklinde düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.