Danıştay 2. Daire E.2024/238 K.2024/1601

Dava Konusu İstem

Dava; Elazığ ili, Palu İlçe Emniyet Müdürlüğü emrinde polis memuru olarak görev yapan davacının, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü emrinde görev yaptığı döneme ilişkin ek mal beyanında bulunmayarak "belirlenen durum ve sürelerde mal bildiriminde bulunmamak veya gerçeğe aykırı bildirimde bulunmak ya da mal varlığında meydana gelen değişikliği bir ay içinde bildirmemek" fiilini işlediğinden bahisle Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 7/A-4 maddesi uyarınca "12 ay uzun süreli durdurma cezası" ile cezalandırılmasına ilişkin 14/02/2012 günlü, 437 sayılı İstanbul Valiliği İl Polis Disiplin Kurulu kararının iptali istemiyle açılmıştır.

.... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararıyla dava konusu işlemin iptaline karar verilmiş, davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine Danıştay Beşinci Dairesinin 05/06/2017 günlü, E:2016/16723, K:2017/16163 sayılı kararıyla İdare Mahkemesi kararı gerekçesi değiştirilerek onanmıştır. Danıştay İkinci Dairesinin 17/05/2023 günlü, E:2021/7171, K:2023/2687 sayılı kararıyla, davalı idarenin karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesinin 05/06/2017 günlü, E:2016/16723, K:2017/16163 sayılı kararı kaldırılarak, .... İdare Mahkemesinin ... günlü, E:..., K:... sayılı kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti : ... İdare Mahkemesince.

Danıştay İkinci Dairesinin 17/05/2023 günlü, E:2021/7171, K:2023/2687 sayılı bozma kararına uyularak verilen temyize konu kararla; ilgili Anayasal ve yasal düzenlemeler ile Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü'nün 15. maddesinde yer alan "uygulanabilir" ibaresi birlikte değerlendirildiğinde, Emniyet Teşkilatı mensuplarının geçmiş hizmetlerinin olumlu ve sicillerinin iyi olması halinde disiplin cezasına konu fiillerin karşılığı olan disiplin cezasından bir derece hafif cezanın verilmesi konusunda idareye takdir yetkisi tanındığı,

söz konusu yetkinin kullanılması açısından idarenin yargı kararıyla yönlendirilmesine veya takdir hakkına müdahale edilmesine hukuken olanak bulunmadığı, aksi durumun yerindelik denetimine sebep olacağı, bu durumda; dava konusu olayda, belirlenen durum ve sürelerde mal bildiriminde bulunmadığı sabit olan davacıya verilen disiplin cezasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiş, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin “Ücretin Tümünü Hak Etme” başlıklı 5. maddesinde, hangi aşamada olursa olsun dava ve icra takibini kabul eden avukatın tarife hükümleri ile belirlenen ücretin tamamına hak kazanacağının hükme bağlandığı, davanın esastan reddedildiği, ancak İdare Mahkemesi tarafından, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14. maddesi gereği idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken usule ve yasaya aykırı olarak vekalet ücretine hükmedilmediği, bu sebeple kararın vekalet ücreti bakımından düzeltilerek onanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN CEVABI

Cevap verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay İkinci Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

1136 sayılı Avukatlık Kanunu`nun 164. maddesinde, avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği; 168. maddesinin son fıkrasında, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı; 171. maddesinin birinci fıkrasında, avukatın üzerine aldığı işi sonuna kadar takip edeceği hükümlerine yer verilmiştir.

Temyiz istemine konu kararın verildiği tarih itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2. maddesinin 1. fıkrasında, bu Tarifede yazılı avukatlık ücretinin, kesin hüküm elde edilinceye kadar olan dava, iş ve işlemlerin karşılığı olduğu.

3. maddesinin 1. fıkrasında, yargı yerlerince avukata ait olmak üzere karşı tarafa yükletilecek avukatlık ücretinin, Tarifede yazılı miktardan az ve üç katından çok olamayacağı, bu ücretin belirlenmesinde, avukatın emeği, çabası, işin önemi, niteliği ve davanın süresinin göz önünde tutulacağı. 5. maddesinin 1. fıkrasında, hangi aşamada olursa olsun, dava ve icra takibini kabul eden avukatın, Tarife hükümleri ile belirlenen ücretin tamamına hak kazanacağı.

21. maddesinde, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan Tarifenin esas alınacağı kuralları yer almıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu`nun 31. maddesinin yargılama giderleri konusunda yollama yaptığı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu`nun 323. maddesinde, avukatlık ücretinin yargılama giderlerine dahil olduğu; 326. maddesinde ise, avukatlık ücretinin de aralarında bulunduğu yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, dava sonunda hüküm verilene kadar hangi aşamada olursa olsun davayı takip edip hukuki yardımda bulunan avukatın, asgari ücret tarifesinde yazılı miktardan az ve üç katından çok olmamak üzere, bu hukuki yardımda bulunurken sarf ettiği emeği ve çabası da göz önünde bulundurularak belirlenecek avukatlık ücretine hak kazandığı anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; İdare Mahkemesinin dava konusu işlemin iptali yolundaki ilk kararının, Danıştay Beşinci Dairesi tarafından gerekçesi değiştirilerek onanması sonucunda, davalı idare vekili tarafından verilen 06/10/2017 havale tarihli dilekçe ile anılan kararın düzeltilmesinin istendiği, bunun üzerine Danıştay İkinci Dairesince; davalı idarenin karar düzeltme talebinin kabulü ile Danıştay Beşinci Dairesi kararının kaldırılmasına ve İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verildiği, akabinde İdare Mahkemesince anılan bozma kararına uyularak davanın reddine hükmedildiği görülmektedir.

Uyuşmazlıkta, İdare Mahkemesince davanın reddine karar verildiği, ancak davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği; oysa davalı idarenin, karar düzeltme aşamasından itibaren davayı vekili aracılığıyla takip ettiği ve süresinde karar düzeltme dilekçesi verilerek davalı idareye hukuki yardım sunulduğu anlaşıldığından, davanın karara bağlandığı tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre davalı taraf lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, İdare Mahkemesince vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan, düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, hüküm fıkrasına "kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 10.500,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle kararın vekalet ücreti yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinde; "1. Temyiz incelemesi sonunda Danıştay;

a) Kararı hukuka uygun bulursa onar. Kararın sonucu hukuka uygun olmakla birlikte gösterilen gerekçeyi doğru bulmaz veya eksik bulursa, kararı, gerekçesini değiştirerek onar.

b) Kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onar." hükmüne yer verilmiştir.

Temyiz incelemesinde; incelemeye tabi karardaki gerekçenin değiştirilmesi veya maddi hata ve yanlışlıkların düzeltilmesi, eksikliklerin tamamlanması mümkün olmakla birlikte, hükmün sonucunu, kapsamını değiştirecek şekilde düzeltme yapılması mümkün bulunmamaktadır.

Temyiz istemine konu Mahkeme kararında, davanın reddi yolunda hüküm kurulmasına karşın, avukat ile temsil edilen davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

Bu husus, yukarıda belirtildiği üzere 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında bulunmayıp; kararın bozulmasını gerektiren "hukuka aykırılık" teşkil etmektedir.

Bu sebeple, İdare Mahkemesi kararının bu kısmının, Mahkemece yeniden bir karar verilmek üzere bozulması gerektiği oyuyla aksi yönde oluşan düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.