Danıştay 3. Daire E.1995/157 K.1996/501

İstemin Özeti

Yükümlü şirketin işyerinde yapılan fiili envanter sonucunda Aralık- 1993 döneminde bir kısım emtiaların satışında belge düzenlememesi nedeniyle adına kesilen özel usulsüzlük cezasına karşı açılan davayı; yapılan fiili envanter sonucunda envanter kayıtlarında görülmekle beraber işletmede mevcut olmadığı tesbit edilen bir kısım emtiaların satıldığı halde belge düzenlenmediği gerekçesiyle davacı adına özel usulsüzlük cezası kesildiğinin anlaşıldığı,

Vergi Usul Kanununun 229,232,234,235 ve 236 ile 253. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde birinci ve ikinci sınıf tüccarlarla, defter tutmak zorunda olan çiftçiler yukarıda sözü edilen 232. madde kapsamına giren satışlara ve yapılan işlere ilişkin fatura düzenlemek zorunda olduklarına göre özel usulsüzlük cezasının uygulanması bakımından kanunda öngörülen belgelerin verilmemesi, alınmaması unsurları ve failleri birbirinden bağımsız ve farklı iki ayrı eylem olduğu bunlardan birine ceza kesilmesi diğerininde tesbitine bağlı bulunmadığı bu sebeple davacının aykırı fiilin olay anında tesbit edilmesi,

başka bir anlatımla kimlere ne kadar ve tutarda satış yapıldığının dolayısıyla kaç adet fatura ve perakende satış fişi düzenlenmediği hususunun fiilen ayrı ayrı tesbit edilmesi gerektiği yolundaki iddiasına itibar edilemiyeceği, zira fiili envanter yapılarak bir kısım emtiaların belgesiz satıldığı tesbit edildiğine ve durum davacı tarafından da kabul edildiğine göre cezanın kaldırılması gerektiğini düşünmenin kanun koyucunun mükelleflerin belge düzenine uymaya zorlayan amacına uygun düşmiyeceği gerekçesiyle reddeden.

Mahkemesinin … gün ve E:…, K:… sayılı kararının, fatura düzenlenmediğine ilişkin somut bir tesbit bulunmadığı ileri sürülerek bozulması istemidir.

Savunmanın Özeti : Savunma verilmemiştir.

Tetkik Hakimi : …

Düşüncesi : Temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar Vergi Mahkemesi kararının bozulmasını sağlayacak durumda bulunmadığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

Savcı : …

Düşüncesi : Uyuşmazlık,yapılan fiili envanter sonucu bir kısım emtianın satışı yapıldığı halde fatura düzenlenmediği gerekçesiyle kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkindir.

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353/1.maddesinde,verilmesi ve alınması icabeden fatura,gider pusulası ve müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzunu vermiyen ve almıyanlardan herbirine her belge için 50.000 liradan az olmamak üzere bu vesikaya yazılması gereken meblağın yüzde üçü nisbetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.

Madde hükmü uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilebilmesi için öncelikle,madde metninde sayılan belgelerin verilmediğinin ve alınmadığının belirlenmesi ve bu belgeleri vermiyen ve almıyanların saptandığına ilişkin hukuken geçerli bir tesbitin mevcut olması gerekmektedir.

Olayda ise yapılan fiili envanter sonucunda,envanter kayıtlarında görülmekle beraber işletmede mevcut olmadığı tesbit edilen bir kısım emtianın satıldığı halde belge düzenlenmediği görüşüyle ceza kesilmiş olup,fatura vermiyen ve almıyanların saptandığına ilişkin bir tesbit bulunmamaktadır.

Bu nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının bozulması

gerekeceği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353 üncü maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan 1 inci fıkrasında verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarını vermeyen ve almayanlardan her birine, her fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ve serbest meslek makbuzu için bu belgelere yazılması gereken meblağın fıkrada belirlenmiş olan oranı ölçüsünde özel usulsüzlük cezası kesileceği düzenlenmiş

bulunduğundan, yapılan fiili envanter sonucu envanter kayıtlarında görülmekle beraber işletmede mevcut olmadığı tespit edilen yada envanter kayıtlarında görülmemekle beraber işletmede mevcut olduğu tespit edilen emtianın, satıldığı halde faturasının düzenlenmediği, yada satın alındığı halde faturasının alınmadığı kabul edilmek suretiyle özel usulsüzlük cezası uygulanmış olması

hallerinde fıkrada yazılı belgelerin alınmadığı ve verilmediğini saptayan somut ve hukuken geçerli bir tespitten sözedilemez.

Açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile … Mahkemesinin … gün ve E:…,K:… sayılı kararının bozulmasına, 255.000.- lira yargılama giderinin vergi dairesi müdürlüğünden

alınarak davacıya verilmesine 14.2.1996 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Üçüncü Dairesince işin gereği görüşülüp düşünüldü:

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 353 üncü maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan 1 inci fıkrasında, verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarını vermeyen ve almayanlardan her birine, her fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ve serbest meslek makbuzu için bu belgelere yazılması gereken meblağın fıkrada belirlenmiş olan oranı ölçüsünde özel usulsüzlük cezası kesileceği düzenlenmiş bulunduğundan,

yapılan fiili envanter sonucu envanter kayıtlarında görülmekle beraber işletmede mevcut olmadığı tespit edilen yada envanter kayıtlarında görülmemekle beraber işletmede mevcut olduğu tespit edilen emtianın, satıldığı halde faturasının düzenlenmediği, yada satın alındığı halde faturasının alınmadığı kabul edilmek suretiyle özel usulsüzlük cezası uygulanmış olması hallerinde fıkrada yazılı belgelerin alınmadığı ve verilmediğini saptayan somut ve hukuken geçerli bir tespitten sözedilemez.